Pages

Subscribe:

Saturday, April 17, 2010

လူ ပီသေသာ လူ

လူ ပီသေသာ လူ


ငါသည္သာ ၾကြက္တစ္ေကာင္ျဖစ္၍
ငါသည္သာ တစ္ေကာင္ၾကြက္ျဖစ္ေၾကာင္း ။
ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ ရွင္းျပရရင္
အကုန္ ဆင္တူယိုးမွားေတြခ်ည္း ။

အမွားရိုးရိုးေလးက ရိုးရိုးသားသားေလး
မွားခဲ့ေၾကာင္း ။ ပုဒ္မနံပတ္ တပ္မရတဲ့
ျပစ္မႈ ၊ ကိုယ္တိုင္က်ဴးလြန္ခဲ့ေၾကာင္း ။
လြန္လြန္က်ဴးက်ဴး ၊ က်ိဳးက်ိဳးႏြံႏြံ ။
ခင္ဗ်ားေရွ႕ ၊ က်ဳပ္ ထြန္က်ဴးလိုက္တယ္ ။
လမ္းလို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ လမ္းကို
ေလွ်ာက္ဖို႔ ။ လူေရွ႕သူေရွ႕ ေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္
စကားမေျပာဖို႔ ။ မိန္းမတစ္ေယာက္ဟာ
မိန္းမက်င့္ ၊ မိန္းမၾကံနဲ႔
မိန္းမလိုသာ ေနဖို႔ ။
Black Day အေၾကာင္း ျပန္မေတြးမိဖို႔ ။
ဖို႔ ၊ ဖို႔ ၊ ဖို႔ ၊ ဖို႔ ၊ .................. ။
ေျမေဆြးေတြ နည္းနည္းထပ္ဖို႔ ။
ေပါင္ဒါေတြ နည္းနည္းထပ္ဖို႔ ။
ခင္ဗ်ားအျပစ္ေတြ ဖံုးဖို႔ ၊ ဖိဖို႔ ။
လူဆိုတာကေတာ့ ၊ လူပါပဲ ။
` ဠဴ ´ ဟု စာလံုးေပါင္းလိုက္သျဖင့္
အျမင္ခန္႔သြားသည္မွ တစ္ပါး
ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားေသာ လူ ျဖစ္မသြားႏိုင္ ဟု
လမ္းေဘးအုတ္ခံုတြင္ ၊ ကြမ္း၀ါးရင္း
ေသးငယ္သိမ္ႏုပ္စြာ ေတြးမိ ။
ရွင္မဟာရဌသာရ မဟုတ္လို႔ ၊ ခရီးသြားေတာလား
မေရးႏိုင္သလို ။ ကိုညီထြဋ္ မဟုတ္လို႔
ခရီးသြားမီးခိုးတန္းမ်ား မဆိုႏိုင္ဘူး ။
ခရီးသြားမယ္ ။ ခရီးသြားမယ္ ။
ရထားနဲ႔ ၊ ကားနဲ႔ ၊ သေဘာၤနဲ႔ ၊ ေလယာဥ္ပ်ံနဲ႔ ။
အေဖနဲ႔ ၊ ေဘာ္ဒါနဲ႔ ၊ ေကာင္မေလးနဲ႔ ၊ ဟိုဟာနဲ႔ ၊ ဒီဟာနဲ႔ ။
ဟိုပစၥည္းနဲ႔ ၊ ဒီပစၥည္းနဲ႔ ၊ ဟိုအကၤ် ီနဲ႔ ၊ ဒီအကၤ် ီနဲ႔ ။
လက္မွတ္ေလး တစ္ခ်က္ေလာက္ ။
လက္ပတ္ေစာ္ နံတယ္ ။
ဟိုဘက္ နည္းနည္း တိုးေပးပါ ။
စကားသံ နည္းနည္း တိုးေပးပါ ။
အတိုးေပးပါလို႔ ေျပာထားတာ ၾကာျပီ ။
အတို႔ အထိေတြ ထပ္မလုပ္ပါနဲ႔ ။
ခုထိ လမ္းမဆံုးေသးဘူး ။
ခုထိ ခရီးမဆံုးေသးဘူး ။
ဒီခရီးကို ဒီလမ္းက သြားရင္ ဒီေနရာ ေရာက္မယ္ ။
ေသခ်ာတာေပါ့ ၊ ေသခ်ာတာေပါ့ ။
ေရဘူးနဲ႔ ထီး မပါ ၊ ေႏြအခါမွ သိ ။
ေႏြနာရင္ ဘယ္ေဆးလိမ္းရလဲ ။
မေသပါနဲ႔ဦး ၊ ေငြဆိုတာ မေသခင္သံုးရတာ ။
လူလိုသူလို ၊ လူအထင္ၾကီးခံရဖို႔ ။
ေငြဆိုတာ မေသခင္ ျဖဳန္းရတာ ။

ဆူးခက္မင္း
15.4.2010

Friday, April 9, 2010

အနက္ေရာင္စကားလံုးမ်ားရဲ ႔ အနက္ေရာင္ည

အနက္ေရာင္စကားလံုးမ်ားရဲ ႔ အနက္ေရာင္ည



ကၽြန္ေတာ္၏ အသက္ရွဴလမ္းေၾကာင္းစနစ္
ခ်ိဳ ႔ ယြင္း ေန ပါ သ ျဖင့္ .. ၊
သူမ အသံကို မၾကားႏိုင္ခဲ့ပါ ။
ေသြးလႊတ္ေၾကာတေလွ်ာက္ စီးဆင္းေနေသာ
ေသြးလည္ပတ္မႈဆိုင္ရာ ဘာသာေဗဒ
မသိလိုက္ ၊ မသိမိခင္မွာပဲ ။
ေဆးလိပ္ေသာက္ျခင္းႏွင့္ အသည္းကြဲျခင္းသည္
က်န္းမာေရးကို ဆိုးရြားစြာ ထိခိုက္ေစႏိုင္ပါသည္ ။
လိပ္ျပာတစ္ေကာင္ ၏ အတၳဳပတၱိကို
ဖတ္ရႈရန္ ၾကိဳးစားေနပါသျဖင့္ ၊
မိမိ၏ အတၳဳပတၱိကို ကိုယ္တိုင္ မျပဳစုႏိုင္ျခင္း ။
ထိုမွန္ခ်ပ္ေရွ႕တြင္ ရပ္ျပီး
“ အိုးပန္း ဆက္ဆမီ ” ဟု ၊ သံုးၾကိမ္ ေအာ္
လိုက္ရံုမွ်ျဖင့္ ၊ ဘယ္ညာလြဲျခင္း
ေပ်ာက္မသြားႏိုင္ေၾကာင္း
ထိုမွန္ေရွ႕တြင္ ရပ္လိုက္ခ်ိန္မွစ၍
သိလိုက္ရ ။
“ တံခါး ဖြင့္ေပးပါ ..
တံခါး ဖြင့္ေပးပါ ..
တံခါး ဖြင့္ေပးပါ ..
တံခါး ......... ”
အေမွာင္ထုထဲမွာ ေနရတာ ၊ ပို ေမွာင္ တယ္ ။
အဲသည့္ညက သူ႔ထံုးစံအတိုင္း ေမွာင္တယ္ ။
ညကို ညလို ျမင္ရဖို႔ ၊ သူငယ္အိမ္ကို
ေဖာက္ ပစ္ လိုက္ တယ္ ။
တ ေရြ ႔ ေရြ ႔ ၊ တ ေရြ ႔ ေရြ ႔
စမ္း တ ၀ါး ၀ါး ။
မျမင္ေတာ့မွ အေမွာင္ဆိုတာကို
ႏွစ္ျခိဳက္မိေၾကာင္း ၊ လက္လြတ္စပယ္ လက္ခံလိုက္ရ ။
ဓားတစ္ေခ်ာင္းရဲ ႔ အဆံုးစြန္ထိ ထက္ႏိုင္စြမ္းက
ငါ့ လည္ျမိဳကို လာ ေထာက္ ။
ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္ျဖစ္ေနတဲ့ ရာသီဥတုက
ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္ျဖစ္ေနတဲ့ မိန္းမပ်က္တစ္ေယာက္လို
ဆံပင္ ဖရိုဖရဲ ၊ ရြံစရာ ႏႈတ္ခမ္းေတြနဲ႔
ျပဳ စား တယ္ ။
မလာနဲ႔ ၊ မလာနဲ႔ ။
ဒီအတိုင္းေလး ေမွာင္ေနရတာ ပိုေကာင္းပါတယ္ ။
ဒီ အ တိုင္း ေလး ပဲ
ေမွာင္ ေန ရ တာ ပို ေကာင္း ပါ တယ္ ။

10.4.2010

Sunday, March 21, 2010

ကၽြန္ေတာ္ ႏွင့္ တစ္ေန႔တာ

ဒီတစ္ေန႔တာအတြက္ ၊ ငါ့ကိုယ္ငါ
ျပန္စားသံုးတယ္ ။
သားညွီေစာ္ နံေနတဲ့ ၊ ငါ့ အတၱေတြ ။
ဘယ္မွာ နားခိုမလဲ ။
ဘယ္မွာ ခိုနားမလဲ ။
ခိုေတြ သြားရာ လမ္းေၾကာင္းေနာက္ ၊
ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လိုက္မိေတာ့ ။
ၾကဴၾကဴပါေအာင္ ငိုလိုက္ရတာေတြ ။
အို ေအ့ ေအ့ အို ။
တိတ္ပါေတာ့ ကေလးရယ္ ဆိုတဲ့ သားေခ်ာ့ေတး ။
ေနညိဳတိုင္း ၾကားေနရတဲ့ ၊ တ ေအ့ ေအ့
ေလျပဳိသံ ။
" အို " ဆိုတဲ့ ၊ ရွက္စႏိုး အာေမဋိတ္သံ ။
အရက္ နဲ႔ မိန္းမ ဆိုတာ မရွိရင္ ၊ ကဗ်ာဆရာဆိုတာေရာ
ရွိလာႏိုင္မလား ။
အဲ့လို အေပါစားဆန္တဲ့ ျပက္လံုးတစ္ခုကို
ၾကားလိုက္ရေတာ့မွပဲ ၊ ငါ့ကိုယ္ငါ ျပန္ရုန္းထြက္လာမိ ။
က႑ေကာစ ခုတင္ေပၚကေန ဆင္းလိုက္ေတာ့မွ
အယုတၱ အနတၱ အသံဗလံ တခ်ိဳ႕ ငါ့ကို ျဖတ္နင္းၾက ။
မနက္ေစာေစာ ထရမယ္ ။
မနက္ေစာေစာ အစာရွာသြားတဲ့ ငွက္ေတြနဲ႔အတူ
မနက္ေစာေစာ မ်က္ႏွာသစ္ရမယ္ ။
မနက္ေစာေစာ ကဗ်ာေရးရမယ္ ။
မနက္ေစာေစာ ဦးေႏွာက္ ဖုန္ခါရမယ္ ။
မနက္ေစာေစာ ေခါင္းအံုးေတြ ထုတ္လွန္းရမယ္ ။
မနက္ေစာေစာ သားလွီးဓားေတြ ေသြးရမယ္ ။
မနက္ေစာေစာ ေသြးလွီးဓားေတြ "သ" ရမယ္ ။
မနက္ေစာေစာ ေခါင္းအံုးေတြ ဖုန္ခါရမယ္ ။
မနက္ေစာေစာ ဦးေႏွာက္ ထုတ္လွန္းရမယ္ ။
မနက္ေစာေစာ ကဗ်ာသစ္ရင္း မ်က္ႏွာေရးရမယ္ ။
မနက္ေစာေစာ အစာထရွာရင္း ဟိုဟိုသည္သည္ ပ်ံသန္းရမယ္ ။
ဒီေန႔ မနက္ေစာေစာ ၊ ငါ့ကိုယ္ငါ ျပန္နားခိုဖို႔
သားညွီေစာ္ နံေနတဲ့ ငါ့အတၱေတြ ၊ ျပန္စားသံုးရမယ္ ။

ဆူးခက္မင္း
24.2.2010
1 : 22 PM

Sunday, March 7, 2010

ကမာၻပ်က္၍ / ျပတ္ေရြ ႔ေၾကာင္းမ်ားျဖင့္ / ကမာၻပ်က္ျခင္း


ဒီေန႔ ကမာၻပ်က္တယ္ ..
ေတာမီးေလာင္သလိုမ်ိဳး .. စကားလံုးေတြ
အျပိဳင္းအရိုင္း .. ကိုယ့္ ဆီ တိုး၀င္လာၾက .. ။
သူမ ပုတ္ခ်ခဲ့တဲ့ ႏွင္းဆီ၀ါ၀ါေလးမွာ ..
ကိုယ့္ ၀င္သက္ထြက္သက္ေတြ ..
၉၉ ရာႏႈန္း .. ပါသြားတယ္ ။
ဒီေန႔ ကမာၻပ်က္ေၾကာင္း ..
ေသခ်ာေအာင္ .. ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ဆြဲဆိတ္ၾကည့္မိတယ္ ။
ၾကိဳးမိန္႔ေပးသံေတြ ၾကားတယ္ .. ။
ေလတိုးသံေတြ ၾကားတယ္ .. ။
ေခါင္းငိုက္စိုက္က်သြားတဲ့ ညေနခင္းေလး ..
ကိုယ့္ အိတ္ကပ္ထဲမွာ ခပ္ႏြမ္းႏြမ္း ျပံဳး လို႔ .. ။
ဒီေန႔ ကမာၻပ်က္ေၾကာင္း ..
ေႏြေန႔လည္ခင္းက ပူစပ္ပူေလာင္ ေထာက္ခံတယ္ ... ။
ဒီေန႔ ကမာၻပ်က္ပါမယ္ ရွင္ .. လို႔ ..
ေရဒီယိုက ေၾကျငာခဲ့သလား .. ?
နားေထာင္လိုက္ရသူမ်ား .. ဆိတ္ျငိမ္ေပးပါ .. ။
စိတ္ျငိမ္ေဆး ေသာက္ဖို႔ လိုေနျပီ ထင္တယ္ .. ။
ကမာၻပ်က္ျပီးတဲ့ေနာက္ ..
လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး အရင္လို ေကာင္းပါ့မလား .. ။
ကဗ်ာေတြ အရင္လို ေရးႏိုင္ပါဦးမလား .. ။
စီးကရက္ မီးခိုးေငြ ႔ေတြထဲ အရင္လို ရွာႏိုင္ပါဦးမလား .. ။
မ်က္ရည္စိုေနတဲ့ မိုးေတြ ရယ္ .. ၊
မိုးေရစိုေနတဲ့ ျမက္ေတြရယ္ .. ၊ အရင္လို ရွိပါဦးမလား ... ။
စမ္းေခ်ာင္းထဲ အရင္လို လမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္ပါဦးမလား .. ။
လား ၊ လား ၊ လား ၊ လား ။
`လား´ ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ ငိုင္ေနစဥ္မွာပဲ ..
ကိုယ့္ ႏွင္းဆီ၀ါေလး `ဖတ္´ ခနဲ ..
ပုတ္ခ်ခံလိုက္ရတယ္ .. ။
ဒီေန႔ ကမာၻပ်က္ေၾကာင္း နိမိတ္ပံုေတြ ေပၚထြန္းခဲ့သလား ။
ကမာၻပ်က္ေနခ်ိန္ ...
တစံုတေယာက္ .. ေခါင္းစြပ္အကၤ် ီအနက္ေရာင္ေလး၀တ္ျပီး
အိပ္ေပ်ာ္ေနမလား ... ။
တစံုတေယာက္ .. စာေမးပြဲနီးလို႔ စာေတြပဲ ဖိက်က္ေနမလား ။
ကမာၻပ်က္တဲ့အေၾကာင္း သတင္းေပးဖို႔
သူမ ဖုန္းနံပတ္ ကိုယ့္ဆီမွာ မရွိဘူး ။
ကိုယ့္ ဘီရိုအံဆြဲထဲက ဂ်ယ္လီေလး ..
ကမာၻပ်က္တဲ့ထဲ ပါသြားမလား .. ။
သူမ မိုးေပးခဲ့တဲ့ ကိုယ့္အိမ္ေလးမွာ
ခရမ္းေရာင္ သက္တန္႔ေတြ ပြင့္ေနမွာပါ .. ။
ၾကယ္ျမင္ လျမင္ .. ပ်က္ေနတဲ့ ကမာၻမွာ
ကိုယ့္ အခန္းစုတ္ထဲက တစ္ျခမ္းျပတ္ ၾကယ္ေလးေတြ
သတိရတိုင္း ထထ လင္းေနတုန္းပဲ ။
ဒီေန႔ ကမာၻပ်က္ေၾကာင္း ေသခ်ာေအာင္ ..
ကိုယ့့္္ကမာၻကို ကိုယ္တိုင္္ ျပန္ဖ်က္ၾကည့္မိတယ္ .. ။

Sunday, February 7, 2010

မိခ်မ္းမြန္ ဖတ္ဖို႔ (၂) ( သို႔ ) ေသတမ္းစာ အမွတ္ ( ၂၀၁၀ )



မ်က္ရည္ေတြလည္း မေျခာက္ေသးဘူး ။

မ်က္ႏွာထက္တြင္ စီးဆင္းသြားေသာ ျမစ္တစ္စင္း ။


ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးနဲ႔ ၊ မသုတ္ပဲ ထားလိုက္တယ္ မိခ်မ္းမြန္ ။


ရာသီဥတုက တစ္လွည့္စီ ။


ေႏြရယ္ ၊ ေဆာင္းရယ္ ။


ျပီးေတာ့ ၊ ေဆာင္းရယ္ ၊ ေႏြရယ္ ။


မိုးဆိုတဲ့ ရာသီ ၊ ခရီးသြားဟန္လႊဲေတာင္ မပါေစနဲ႔ ။


မိုးေတြ ရြာတိုင္း ၊ မ်က္၀န္း "စို" တယ္ ။





မငိုပါနဲ႔လား .... တဲ့ ။


မငိုခ်င္ပါဘူး မိခ်မ္းမြန္ရယ္ ။


ငါ မငိုခ်င္ပါဘူးကြယ္ ။


ေဟာ ... ။


မငိုဘူး ေျပာေနရင္း ၊ စို႔တက္လာတဲ့


မ်က္ရည္စေတြ ။


ငါ့ကိုယ္ငါ မုန္းတယ္ ။


ငါ့ မ်က္ရည္ေတြကိုလည္း ငါ မုန္းတယ္ ။


ေက်းဇူးျပဳျပီး ၊ ငါ့ကို ေသမိန္႔ခ်ပါ ။


ေက်းဇူးျပဳျပီး ၊ ငါ့ လည္ပင္းကို ၾကိဳးကြင္းစြပ္ပါ ။


နင့္လက္ကေလး တစ္ခ်က္ အ၀င့္မွာပဲ ။


ေမာင္းခလုတ္တံကို ေသြးေအးေအး နဲ႔ ျဖဳတ္ခ်လိုက္ပါ မိခ်မ္းမြန္ ။





ငါ့ စ်ာပနမွာ


stitch အရုပ္နဲ႔အတူ ေျမခ်ပါ ။


baby pooh ေလး ငိုေၾကြးေနပါေစ မိခ်မ္းမြန္ ။


တစ္ဖက္ကမ္းကို နင္ကိုယ္တိုင္ ေခါက္ေပးခဲ့တဲ့


စကၠဴေလွနဲ႔ ငါကူးပါရေစ ။


ငါ့ပါးစပ္ထဲ တစ္မတ္ေစ့ မထည့္ပါနဲ႔ ။


ကူးတို႔ခ အျဖစ္ ၊ ဂ်ယ္လီေလး ယူသြားမယ္ မိခ်မ္းမြန္ ။


ေၾကးစည္သံ / ေရအိုး ၊ ၾကား / ကြဲ ... အျပီး ။




အ .... ရ ာ ... အ ာ း .. လ ံ ု း ....


ခ ် ဳ ပ ္ .... ျ င ိ မ ္ း ... ... ... သ ြ ာ း .... ... ..


........................................................................................ ။ ။

Thursday, February 4, 2010

မိခ်မ္းမြန္ ဖတ္ဖို႔

မိခ်မ္းမြန္ ဖတ္ဖို႔



ငါတို႔ အိမ္ေလးမွာ ၊ ကာလံေဒသံ
မကြဲပါဘူး ၊ မိခ်မ္းမြန္ ။
၁၂ ရာသီပတ္လံုး ၊ တလံုးလံုး ထေနတဲ့
ဖုန္မႈန္႔ေတြရယ္ ။
ေႏြရာသီ ေရာက္တို္င္း က်ေနက် ေခၽြးစက္ေတြရယ္ ။
ကိုယ့္ေျခမကိုယ္ ျပန္ျပန္ ငံု႕ၾကည့္ေနရတာကလြဲလို႔
ငါတို႔ အိမ္ေလး ၊ ေပ်ာ္ေနပါတယ္ မိခ်မ္းမြန္ ။

မေန႔က ၊ မိုးေတြ ရြာတယ္ မိခ်မ္းမြန္ ။
တိတိပပ ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ ။
ေလးနာရီၾကာ ရြာတဲ့မိုး ။
လြမ္းလိုက္တာကြယ္ ။
စီးကရက္တိုေတြရယ္ ၊ စက္မႈ (၁) ကားမွတ္တိုင္ရယ္ ။
လက္ထဲက ( ............ ) ရယ္ ။
မလြမ္းေကာင္း လြမ္းေကာင္း ၊ လြမ္းလိုက္တာကြယ္ ။

ငါတို႔ အိမ္ေလး ၊ မိုးမိသြားသလား ။
မေသခ်ာဘူး ၊ မိခ်မ္းမြန္ ။
ေသခ်ာတာေတာ့ ၊ ငါ့ အခန္းစုတ္ေလးထဲမွာ
နင္ ေျခြခ်လိုက္တဲ့ ၊ ၾကယ္အပဲ့ေတြ
ဟို တစ္စ ၊ သည္ တစ္စ နဲ႔
ငါတို႔ အိမ္ေလး ၊ မီးမထြန္းပဲ လင္းတယ္ မိခ်မ္းမြန္ ။

မေန႔နဲ႔ ဒီေန႔မွာ ၊ မနက္ျဖန္အတြက္
လည္ပတ္ရင္း ၊ မဆီမဆိုင္
နင့္ သြားတက္ေလးကို ၊ သတိရတယ္ မိခ်မ္းမြန္ ။
ဟုတ္ပါတယ္ ။ ငါက လည္လြန္းလို႔ ရပ္သြားတဲ့ ဘီး ။
နင့္ ေရွ႕ မွာ ၊ ဒူးအစံု ေထာက္ ။
လည္စင္းေပးခဲ့ေပမယ့္ ၊ နင္က ငါ့ ဂုတ္ပိုးကို
ျဖည္းျဖည္းခ်င္း သပ္ ၊ မခိုးမခန္႔ ရယ္ေနခဲ့ေသးတာေလ ။
အဲ့လိုၾကီးေတာ့ ၊ ငါ့ကို မသနားပါနဲ႔ မိခ်မ္းမြန္ ရယ္ ။
ငါက ေခြးတစ္ေကာင္နဲ႔ သိပ္မထူးေတာ့သလို ။
နင့္ လက္နဲ႔ သပ္ခ်လိုက္တိုင္း
အေၾကာေတြဆိုင္း ၊ အသာေလး ၀ပ္ခ်လိုက္ရေလာက္ေအာင္
ငါ အဆံုးစြန္ဆံုး ႏူးညံ့သြားတယ္ မိခ်မ္းမြန္ ။

ဒီလိုပါပဲကြယ္ ။
တစ္သက္နဲ႔တစ္ကိုယ္ေတာ့
၀ဋ္အၾကီးၾကီး လည္တယ္ ။