Pages

Subscribe:

Saturday, July 31, 2010

ျပတိုက္ ထဲ/ေရွ႕ က အရုပ္

ျပတိုက္ ထဲ/ေရွ႕ က အရုပ္





သူမက ဓားတစ္ေခ်ာင္း ကမ္းေပးတယ္ ။ မ်က္ရည္ေတြ “လြင့္” .. “လြင့္”

က်လာလိုက္ပံုမ်ား ။ ကၽြန္ေတာ္ ႏႈတ္ခမ္းကို ကိုက္ထားမိသလား ။ ပထမဆံုး

အၾကိမ္ နမ္းခဲ့တုန္းကလိုမ်ိဳး ျပန္ခံစားမိရတယ္ ။ သူမက ဓားတစ္ေခ်ာင္းလို

“ျမ” ေနေအာင္ ျပံဳးတယ္ ။ ၾကယ္ေတြ အိပ္တန္းတက္ေတာ့မယ္ အရုပ္မ ရဲ႕ ။

ကၽြန္ေတာ္ ဓားေသြးေက်ာက္ေပၚ ေက်ာခင္း အိပ္လိုက္တယ္ ။ က်ေနာ့္ကို

“ေသြး” ပါ အရုပ္မ ေရ ။ ေသြးေတြ ျဖိဳင္ျဖိဳင္ ရြာတဲ့ထိ “ေသြး” ပါ ။ ခင္ဗ်ားက

ျပတိုက္ထဲက အရုပ္မ ျဖစ္တယ္ ။ အရင္စိတ္မ်ိဳးနဲ႔ဆို သူ ေနရာမွာတင္ ငိုခ်လိုက္

မိမွာ အမွန္ပဲ ။ ခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မငိုဘူး အရုပ္မ ေရ ။ သူမက ျပတိုက္မွဴးရဲ႕

ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္မႈေၾကာင့္ ဖုန္တစ္မွ်င္မွ် ကပ္ျငိျခင္း မရွိ ။ ၀ံ့၀ံ့ၾကြားၾကြားေလး

လွေနတယ္ ။ သူ ဘာလုပ္သင့္သလဲ ။ ကၽြန္ေတာ္ မသိေတာ့ဘူး အရုပ္မရယ္ ။

သူမ အရာရာ အဆင္ေျပပါေစ ။ ျပတိုက္မွဴးက သူမကို တစ္ေန႔ႏွစ္ၾကိမ္ ေရခ်ိဳးေပးတယ္ ။

ကၽြန္ေတာ္က ယဥ္ေက်းမႈ အေငြ႕အသက္ မေကာင္းတဲ့ေကာင္ ဆိုေတာ့ ျပတိုက္

အျပင္ဘက္မွာပဲ ေနတယ္ ။ ဓားကို ျပန္သိမ္းထားလိုက္ပါ အရုပ္မေရ ။ သူမ ဓားတစ္ေခ်ာင္း

လို “ျမ” ေနေအာင္ ျပံဳးျပန္တယ္ ။ “ေသြး” ပါ ။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ထဲက ဗီဇအရိုင္းေတြ

“ပါး” သြားတဲ့ထိ “ေသြး” ပါ ။ သူ အရူးတစ္ေယာက္လို ေအာ္ဟစ္ေနတယ္ ။

သူမ ၾကားသလား ။ ျပတိုက္ ျပဴတင္းေပါက္ေတြ ဖြင့္ထားေပးပါ ။ ကၽြန္ေတာ့္ အသံစနစ္က

ျပတိုက္နံရံေတြကို ေဖာက္ထြင္းသြားႏိုင္မယ္ မထင္ဘူး ။ ေလလံုမိုးလံု အခန္းထဲ

အရုပ္မ အသက္ရွဴ ၀ပါ့မလား ။ ျပတိုက္ ျပဴတင္းေပါက္ေတြ ဖြင့္ထားေပးပါ ။

အဲသည့္ ဓားကို ကၽြန္ေတာ့္ ေနာက္ေက်ာမွာ ၀ွက္ထားေပးပါ ။ သူ ေတာင္စဥ္ေရမရ

ေရရြတ္ေနမိတယ္ ။ သူမ သူ႕ေနာက္နားမွာ ပုန္းလွ်ိဳးကြယ္လွ်ိဳး ရပ္ရင္း ျပံဳးတယ္ ။

ခင္ဗ်ား ဘယ္မွာလဲ အရုပ္မ ။ ျပတိုက္နံရံေတြေပၚ ပန္းခ်ီကား တစ္ခ်ပ္လို တြယ္ကပ္ေနမွာလား ။

ဒါမွမဟုတ္ ၊ ပါရီျမိဳ႕ရဲ႕ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ညေနခင္းမွာ ေကာ္ဖီဆိုင္ထဲ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း

ထိုင္ေနမွာလား ။ ဒါမွမဟုတ္ ၊ ခင္ဗ်ားရဲ႕ မက္လက္စ အိပ္မက္ေတြကို ေရေလာင္းေပါင္းသင္

ေနမွာလား ။ ဒါမွမဟုတ္ ၊ ခင္ဗ်ား ဘယ္မွာလဲ အရုပ္မ ေရ ။ သူ႕ အရုပ္မက ျပတိုက္မွာေနတယ္ ။

ကၽြန္ေတာ္က ျပတိုက္ရဲ႕ သန္႔စင္ခန္းသာသာ က်ယ္၀န္းတဲ့ အခန္းစုတ္ေလးထဲ ေနတယ္ ။

သူ ျပတိုက္ေရွ႕ အုတ္ခံုေလးမွာထိုင္ရင္း တစ္ေန႔တာ ကုန္ဆံုးတယ္ ။ ခင္ဗ်ားက ျပတိုက္ထဲ

(ျပံဳးျပံဳးေလး) ခါးေထာက္ ရပ္ေနတယ္ ။ ျပတိုက္ ျပဴတင္းေပါက္ေတြ ဖြင့္ထားေပးပါ ။

သူ ခင္ဗ်ားကို မေတာ္တဆ ျမင္ရမယ့္ တစ္ေနရာရာကေန ေငးၾကည့္ေနပါလိမ့္မယ္ ။

ျပတိုက္ ဘယ္အခ်ိန္ ပိတ္မွာလဲ လို႔ ကၽြန္ေတာ္ အရုပ္မကို ေမးလိုက္တယ္ ။

သူ ညည ဆို ခင္ဗ်ားကို သီခ်င္း ဆိုျပလိမ့္မယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ဂစ္တာ မတီးတတ္ဘူး အရုပ္မရဲ႕ ။

သူ သူမကို အိပ္မက္လွလွ မက္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးတယ္ ။ အရုပ္မ အိပ္ရင္ေရာ

ျပံဳးေနတတ္လား ။ ခင္ဗ်ား ေျပာေလ ။ ဟင့္အင္း ၊ သူ မသိဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္ မသိလို႔ ေမးတာပါ ။

အရုပ္မ ၊ ခင္ဗ်ား ဆံပင္ေတြ အရမ္းလွတယ္ ။ ေနာက္ျပီး သူမ မ်က္ႏွာထားတင္းတင္း က ေတာ္ေတာ္

ၾကည့္ေကာင္းတယ္ ။ ဟင့္အင္း မဟုတ္ဘူး ၊ မဟုတ္ဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္ သူမကို ေငးၾကည့္ေနခ်င္တာ

သက္သက္ပါ ။ သူ အရုပ္မကို ပိုင္ဆိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနတယ္ ။ ေက်းဇူးျပဳျပီး ေျပာပါရေစ ။

ကၽြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားကို ခ်စ္တယ္ ။ သူ သူမကို ခ်စ္တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ အရုပ္မကို ခ်စ္တယ္ ။

သူ ခင္ဗ်ားကို ခ်စ္တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ သူမကို ခ်စ္တယ္ ။ သူ အရုပ္မကို ခ်စ္တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္

သူမကို ခ်စ္တယ္ ။ အရင္လိုပဲ ျပံဳးေနပါ ။ သူ႕ေၾကာင့္ သူမ စိတ္ညစ္သြားျပီလား ။ ကၽြန္ေတာ္

ျပန္မရုပ္သိမ္းေပးႏိုင္ဘူး အရုပ္မ ။ သူ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲက ျပဴတင္းေပါက္ေတြ တြန္းဖြင့္လိုက္တယ္ ။

ကၽြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားကို အသက္ ၀၀ ရွဴေစခ်င္တယ္ ။ လိုက္ခဲ့ အရုပ္မ ၊ လိုက္ခဲ့ ။ သူ သူမကို

ကမာၻအေသးစားေလး တစ္ခုထဲ ဆြဲေခၚ ရွင္သန္ေစဖို႔ သိမ္ငယ္စြာ ေတြးေတာေနတယ္ ။

အရုပ္မ ျပတိုက္ထဲကေန ကပိုကရို ၊ လွလွပပေလး ထြက္လာတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ့္နား ေရာက္လာတယ္ ။

သူ ဘယ္လို ခံစားမႈမ်ိဳးနဲ႔မွ ႏိႈင္းယွဥ္မရေအာင္ တလွပ္လွပ္ ေပ်ာ္သြားတယ္ ။ လာပါ အရုပ္မ ၊

ကၽြန္ေတာ့္နား လာပါ ။ ေသးငယ္သိမ္ႏုပ္တဲ့ ကမာၻအေသးစားေလးထဲ ေပ်ာ္၀င္လွည့္ပါ ။

သူမ သူ႕အနား ေရာက္လာတယ္ ။ လက္ထဲမွာ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားတဲ့ ဓားတစ္ေခ်ာင္း နဲ႔ ။

အရုပ္မ မေထမဲ့ျမင္ ျပံဳးလိုက္တယ္ (ထင္တယ္) ။ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခုခုကို စိုးရြံ႕စြာ ဘုရား “တ” မိလိုက္တယ္ ။

ရင္ဘတ္ထဲမွာ ပူခနဲ ။ သူ႕ေနာက္ေက်ာဘက္က (သူမကိုယ္တိုင္) ႏႈတ္ခဲ့တဲ့ ဓားနဲ႔ ၊ သူ႕ရင္ဘတ္ကို

(သူမကိုယ္တိုင္) ထိုးစိုက္ပစ္လိုက္တယ္ ။ ျပီးသြားပါျပီ အရုပ္မ ။ ျပီးသြားပါျပီ ။ ခင္ဗ်ား တိုက္ခဲ့တဲ့

က်ိန္စာအတိုင္း ကၽြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားျပတိုက္ေရွ႕မွာ ေစာင့္တဲ့ အရုပ္တစ္ခု ျဖစ္ေနပါျပီ ။

လာရာလမ္းအတိုင္း ကပိုကရို ၊ လွလွပပေလး ျပန္၀င္သြားပါ ။ သူမရဲ႕ ျပတိုက္ေရွ႕မွာ သူ အရုပ္တစ္ရုပ္

အျဖစ္နဲ႔ အျမဲ ရွိေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ကတိေပးပါတယ္ အရုပ္မ ။ ခင္ဗ်ားရဲ႕

ျပတိုက္ ေဂဟာ ေရွ႕မွာ အျမဲ ရွိေနမယ္ ဆိုတာ .......................... ...... ။




ဆူးခက္မင္း


Sunday, July 25, 2010

လမ္းေဘးစကား ၊ လမ္းေဘးကဗ်ာ ၊ လမ္းေဘးကဗ်ာဆရာ

11.7.2010 မွာ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ လင္းပြင့္လက္မ်ားရဲ ႔ တစ္ႏွစ္ျပည့္
ကဗ်ာရြတ္ပြဲမွာ
က်ေနာ္နဲ႔ ေန႔သစ္ ညီအစ္ကို ႏွစ္ဦး ရြတ္ဆိုခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလး ျဖစ္ပါတယ္ ။
ကဗ်ာဆရာ ဘာလဲ/ဘယ္လဲ ဆိုတာ ၊ ညီအစ္ကို ႏွစ္ေယာက္ ေဆြးေႏြးၾကပံုေလးနဲ႔
ေရးသား ျဖစ္ခဲ့တာပါ ။ လမ္းေဘး လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေလး ထိုင္ရင္း
လမ္းေဘးစကားအျဖစ္နဲ႔ လမ္းေဘးကဗ်ာဆရာေတြ ဘာေတြ ေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကသလဲ ဆိုတာ ..
.................................................................................................





လမ္းေဘးစကား ၊ လမ္းေဘးကဗ်ာ ၊ လမ္းေဘးကဗ်ာဆရာ






မီးတစ္ပြင့္လင္းဖို႔ စေတးခံလိုက္ရတဲ့

အစမ္းသပ္ခံပစၥည္းစာရင္းထဲမွာ

ငါတို႔ ညီအစ္ကိုေတြ မပါေစရဘူး ညီေလး ။




အစ္ကိုေရ ... ကြ်န္ေတာ္တို ့ေလွ်ာက္ေနတာ

ေအးေအးေဆးေဆး လမ္း ။




လြယ္လြယ္နဲ႔ေတာ့ ပန္းေတြ ပြင့္မလာၾကဘူးဆိုေပမယ့္

ငါတို႔ဟာ ဥယ်ာဥ္မွဴး စစ္စစ္ေတြ ျဖစ္တယ္ ။




ေရွ ့မွာက ဂငယ္ေကြ ့ေတြအမ်ားၾကီး

အစ္ကိုေရ ...

ကြ်န္ေတာ္တို ့လည္း ေႏြရာသီကို ၾကံဳရဦးမယ္။




ဒီမယ္ ငါ့ညီ ၊ ကဗ်ာဆရာဆိုတဲ့ ဘ၀က

ထင္သေလာက္ မခ်ိဳမွန္း ၊ ဖက္ၾကမ္းေကာက္ဖြာရင္း

ေဆြးေႏြးၾကည့္ရေအာင္လား ။




ကဗ်ာဆရာဆိုတာ

လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ပုပု

ေခြးေျခပုပု၊ဂုဏ္သိကၡာပုပုေတြနဲ ့

ေလာကတရားကို လက္တည့္စမ္းေနတဲ့သူေတြမ်ားလား အစ္ကို။




မဟုတ္ေသးဘူး ညီေလး ေရ ၊ လြယ္အိတ္တစ္လံုးထဲ

ဂုဏ္သိကၡာေတြ ထိုးထည့္ ၊ ေမာ့ေတာ့ေမာ့ေတာ့နဲ႔

ဖိနပ္ပါးေအာင္ လမ္းေလွ်ာက္ေနတတ္တဲ့ လူတန္းစားတစ္ရပ္ ။




ဒါဆိုရင္

သူတို ့ဟာ ရပ္ေနတဲ့ ေမာ္ေတာ္ကားေတြ မဟုတ္ၾကဘူးေပါ့။




ဤခရီး နီးသလား ေပါ့ ညီေလးရာ ။

လမ္းေလွ်ာက္ေတြးေခၚျခင္းဆိုတာက ဖြံ႕ျဖိဳးဆဲရင္ဘတ္ေတြအတြက္

က်န္းမာေရးနဲ႔ ညီညြတ္ေစတယ္ေလ ။




အစ္ကိုေရ

ျမိဳ ့ျပမွာအေမ့နို ့ကို ျပန္စို ့ရဖို ့

ကြ်န္ေတာ္တို ့မွာ လေရာင္ခ်ဳိ ့တဲ့ေနသလား။




ေလထဲလမ္းေလွ်ာက္ေနက် ဆိုေတာ့လည္း

ခလုတ္တိုက္မွာ မပူရဘူး ညီေလးေရ ။

ဖိနပ္ေတြလိုမ်ိဳး အစာအိမ္ေတြက လိုက္ “ပါး” ။

ဒီအခ်ိန္ဆို အေမ တို႔ကို ေမွ်ာ္ေနမလားပဲ ။




ခက္တယ္ အစ္ကိုရယ္

လူေတြက ဘာလို ့မ်ား

အဆင္လွတဲ့ပစၥည္းကိုမွ ၀ယ္ၾကတာလဲ။




အေမ၀ယ္ေပးထားတဲ့ စကၠဴႏြားရုပ္ေလး

မွတ္မိေသးလား ညီေလး ။

တို႔ ညီအစ္ကို ေဆာ့ေနက်ေလ ။

ခုေတာ့လည္း ရီမုကြန္ထရိုးနဲ႔

ေမာင္းရတဲ့ ကားလွလွေလးေတြၾကားမွာ

စကၠဴႏြားရုပ္ေလး မိႈေစာ္နံေနေလာက္ျပီ ။

ငါတို႔လည္း

ကိုယ့္အကၤ် ီ ကိုယ္ငံု ့နမ္းၾကည့္ဖို႔ လိုေနျပီထင္တယ္ ညီေလးေရ ။




ကြ်န္ေတာ့္ အကၤ် ီမွာေတာ့

ေဟာ့ေဟာ့ရမ္းရမ္းေနတတ္တဲ့ ၾကယ္သီးေတြ ရွိေနျပီ

စကၠဴႏြားေလးနဲ ့သြားရတဲ့ ဒီခရီး

မနီးေသးဘူး အစ္ကို။




ေကာ္လာေပၚက ႏႈတ္ခမ္းနီရာေတြ

သုတ္လိုက္ပါဦး ငါ့ညီရာ ။

ဒါမ်ဳိးေတြ ဆိုတာက ငါတို႔လို လူတန္းစားေတြနဲ႔

ျပဒါးတစ္လမ္း သံတစ္လမ္းျဖစ္တယ္ ။

သံေသလို႔ ျပဒါးျဖစ္မယ့္ေန႔ကို

ဖိနပ္ပါးပါးေလးေတြ ကိုယ္စီ စီးရင္း

ေစာင့္ေနၾကရံုေပါ့ ။




ကြ်န္ေတာ္ ေခါင္းမေမာ့ခ်င္ဘူး

ရင္မေကာ့ခ်င္ဘူး၊

ျဖစ္နိုင္ရင္ ငရဲမီးေတြၾကား ေဆာ့ေနလိုက္ခ်င္တယ္၊

ကဗ်ာဆရာ ဆိုတာ

ကိုယ့္ကိုယ္ကို စိတ္နာေနတဲ့လူမဟုတ္လား။





လြဲေနျပီ ငါ့ညီ ။

တစ္ခုခုေတာ့ လြဲေနျပီ ။

ကဗ်ာဆရာ ဆိုတာက ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္

ျပန္ ညွဥ္းဆဲေနတတ္တဲ့ သတၱ၀ါတစ္မ်ိဳးဆိုတာ

အတိုက္အခံလုပ္ျပီး ျငင္းမေနေတာ့ဘူး ။




ဟုတ္တယ္

ကိုယ္ေလွ်ာက္တဲ့လမ္းမွာ

ကိုယ့္လိပ္ျပာနဲ ့ကိုယ္ ခမ္းနားေနဖို ့သာ အဓိက။




ဒါေပါ့ ညီေလးရယ္ ။

ေဖာင္တိန္ကိုင္ျပီး လမ္းေဘးအုတ္ခံုထိုင္ေနရံုနဲ႔လည္း

ကိုယ့္ပရိသတ္နဲ႔ကိုယ္ ဘုရင္ျဖစ္တယ္ ။




ကဗ်ာဟာ ေငြ၀ယ္ကြ်န္မဟုတ္ဘူး

ကဗ်ာဟာ အပ်င္းေျပစကားပံုမဟုတ္ဘူး

ကဗ်ာဟာ ေထြရာေလးပါးေရေႏြးၾကမ္းတစ္ခြက္မဟုတ္ဘူး

အစ္ကိုေရ တကယ္ေတာ့

ကဗ်ာဟာ ဘာဆိုဘာမွ မဟုတ္ဘူးေလ။




ဟုတ္တယ္ ညီေလးေရ ။

ကဗ်ာဟာ ဘာဆိုဘာမွ မဟုတ္ဘူး။

ဒါ့အျပင္ ကဗ်ာဟာ အရာအားလံုးလည္း ျဖစ္တယ္ ။

အရာအားလံုး နဲ႔ ဘာဆိုဘာမွမဟုတ္ ဆိုတဲ့

ကမ္းပါးစြန္း ႏွစ္ဖက္မွာ

ညီတူမွ်တူ ရပ္ၾကတာေပါ့ ငါ့ညီ ။




လမ္းေပၚမွာ

လမ္းသြားလမ္းလာေတြ အမ်ားၾကီး

ခရီးတူတာရွိမယ္၊မတူတာရွိမယ္၊

အပါယ္တံခါးမပိတ္နိုင္တဲ့ လူ ့ဘ၀မွာ

တစ္ခ်ဳိ ့က ဘာလို ့မ်ား

တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္

ဇယ္ေတာက္တမ္းကစားခ်င္ရတာလဲ အစ္ကို။




အစ္ကို ႏွာေစးေနတယ္ ညီေလးေရ ။

ႏွာေခါင္းသံ တရႊီရႊီနဲ႔ ေျပာရရင္ေတာ့

ေလာကဓမၼတာ ဆိုတာၾကီးကိုပဲ

အျပစ္ပံုခ်ရမယ္ ထင္တယ္ ။




ထားပါေလ

လူဆိုတာ ...

ကိုယ့္စ်ာပနကိုယ္လိုက္ပို ့နိုင္တဲ့သူေတြမွမဟုတ္တာ

ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့

ေခါင္းကို ေက်ာ့ေနေအာင္ျဖီးျပီး

ေလာကဓံကို ေလထီးလုပ္စီးေနလိုက္မယ္။




ျဖစ္တတ္ပါတယ္ ငါ့ညီ ။

ျဖစ္ခ်င္တာေတြ ျဖစ္ခ်င္သလိုျဖစ္ေနတဲ့

ေလာက ဆိုတဲ့ အိမ္အိုၾကီးက

အေဟာင္းအေျမ႕ေတြကို အရာမသြင္းတတ္တဲ့

တို႔ ညီအစ္ကိုေတြနဲ႔ သိပ္ေတာ့အဆင္မေျပလွဘူး ။




အဆင္မေျပလွပါဘူး အစ္ကိုရယ္

ရာစုသစ္ခရီးက

စြန္ ့ပစ္ပစၥည္းေတြ မ်ားသထက္မ်ားလာတယ္

တစ္ခ်ဳိ ့မ်ား ညေနစာကို

စာရိတၱနဲ ့၀ယ္စားၾကသတဲ့။




လူတိုင္း ကဗ်ာဆရာ ျဖစ္ေနၾကမယ္ဆိုရင္

လူတိုင္း အစာအိမ္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔

ေနႏိုင္ၾကမယ္ ထင္တယ္ ။

စာရိတၱပါးမွာကို အစာအိမ္ပါးမွာထက္

ပိုေၾကာက္တတ္ၾကတဲ့ ၊ ကဗ်ာဆရာေတြရဲ႕ ဓေလ့က

ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္ ငါ့ညီ ။




ဒါဟာ ပီျပင္တဲ့ စစ္မက္ေပါ့

တကယ္ေတာ့

ကြ်န္ေတာ္က ေလာကဓမၼတာကို

လက္ခုပ္တီးျပီး အားေပးေနခ်င္တာ။





ေလကို ဓားနဲ႔ ခုတ္ရတာ ပင္ပန္းပါတယ္ကြာ ။

ငါတို႔ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေ၀့၀ဲေနတဲ့

လိုခ်င္တပ္မက္မႈေတြကို ေလလို ရွဴသြင္း ။

သက္ျပင္းပါးပါးေလး ခ်လိုက္ၾကရေအာင္ ။




မဟုတ္ဘူး အစ္ကို

ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အေသာ့နွင္ေနတဲ့တိမ္တိုက္ေတြၾကား

ေနေရာင္ကို စားေနဦးမွာပဲ၊

ေလရွဴပံုမွားရင္ မွားေနလိမ့္မယ္။




ေဟာ ...

ေျပာရင္းဆိုရင္း ေလနီၾကမ္းေတြ တိုက္လာျပီ ။

အေမ စိတ္ပူေနေရာ့မယ္ ။

ေက်ာမွာ ပိုးထားတဲ့ ဗ်ာပါဒေတြ ပစ္ခ် ။

လက္ခ်င္းတြဲျပီး အိမ္ျပန္ၾကစို႔ကြာ ။







--ဆူးခက္မင္း၊ေန ့သစ္-

အံု႔ပုန္း

“အံု႔ပုန္း”




ညည ဆုိဆုိေနၾက သီခ်င္းေလးေရ .....
ေပးစရာ နာမည္
ကုိယ္ မသိခဲ့ . . . . ၊၊

မင္းကိုရွာေဖြေတြ႕ရွိပါေစ
လႊင့္ထုတ္လုိက္တဲ့ မီးခိုးေတြသာ
ျပာျဖစ္သြားတယ္
ရင္ထဲက မီးေလးေတာ့ မၿငိမ္းႏိုင္ခဲ့ေပါ့ ၊၊

တစ္စကၠန္႔မွာ
ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ရွည္လ်ားခဲ့လဲ ..

လြမ္း
မုိင္ ... ... ၊၊

- ဇာတိ -


======================

ငါ့လက္ဖ်ံေပၚက်လာတဲ့ ေအးစက္စက္မိုးစက္ေတြထဲမွာ
မင္းရီသံေတြပါပါလာတာ ဘယ္ႏွစ္စက္ရွိၿပီလဲ

မေတြ႕ရေတာ့ဘူး ရင္တခုလုံးျပိဳက်
ငါ့မ်က္ႏွာေပၚက အာဟာရခ်ိဳ႕တဲ့ လကၡဏာနဲ႕
တူးဆြထားတဲ့ အနာေပၚမွာ ယင္ေတြ အုံေနတယ္

ပျခဳပ္ထဲက လိပ္ျပာကေလးေရ
ငါ့နာမည္ကို မၾကားဘူးလား
ငါ့အရိပ္ကို မျမင္ဘူးလား
ငါ့ရနံ႕ကို မရဘူးလား

ငါ့လက္ဖ်ံေပၚက ရီသံတခ်ိဳ႕ကို
သုိ၀ွက္ထားတဲ့ နာက်င္မႈနဲ႔ ျဖတ္စီး
ငါ့ေသြးေတြ ေျပာင္းျပန္စီးကုန္ၿပီေလ ။

- နီေလး -

==========================

ခဏခဏမက္ျဖစ္တဲ့ အိပ္မက္ကို
အိပ္မက္ထဲ ျပန္သြင္းလိုက္တယ္
တကူးတကၾကီး ျပန္သြင္းၾကည့္လိုက္တာ
အနားသတ္မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္းအတြက္
ရင္နဲ႔ျဖိဳခ်လိုက္ရတာကလည္း
ညေတြ သက္ေသပဲ
မင္းျပံဳးတာ ငါမျမင္ရတာၾကာျပီ
သိပ္သည္းဆ သိပ္မ်ားေနတာလည္းမဟုတ္ဘူး
ဟင္း ကနဲ ခ်လိုက္တဲ့ သက္ျပင္းေတြမွာ
ျပန္မရလိုက္တဲ့ ေရာင္နီေတြပါတယ္
မေျပာျဖစ္လိုက္တဲ့ ဒဏ္ရာေတြ ပါတယ္
က်ိန္စာျပယ္ဖို႔ က်ိန္စာတစ္ပုဒ္ ထပ္ရြတ္ရမွာလား
ဒီလိုဆိုရင္ေတာ့
ထိုးစရာလက္ညိွဳး ဘယ္ဖက္လွည့္ရမလဲ ။

- အမည္မဲ့ -

========================

ေသတၱာထဲမွာ ဘာေတြ ရွိမလဲ ။
ပန္းသီးတစ္လံုး ၊ ဒါမွမဟုတ္
ပန္းတစ္ပြင့္ ၊ ဒါမွမဟုတ္
အခြံသင္/ဆူးႏႊင္ ဖို႔ ဓားတစ္ေခ်ာင္းလား ။
နင္လား ၊ ငါလား ။
နင့္ေၾကာင့္လား ၊ ငါ့ေၾကာင့္လား ၊ အျပင္မွာမိုးေတြရြာေနတယ္ ။
မသိခ်င္ေတာ့ဘူး ။ ( မဟုတ္ေသးဘူး )
မသိခ်င္ေသးဘူး ။ ( တျခားလူေတြ ေတြ႕မွာစိုးတယ္ )
အဲ့လိုနဲ႔ ၊ ေသာ့ကို ေခါင္းအံုးေအာက္ထဲ ထိုးထည့္ ။
ႏိႈးစက္ကို မနက္ ၂ နာရီ ေပးထားလိုက္တယ္ ။

- ဆူးခက္မင္း -

=============================

နတ္သမီးရာသီ ေျပာင္းတုိင္း
ျဗဟၼာၾကီး ဦးေခါင္း
ဆတ္..ဆတ္..ခါ
မီးေတာင္ အေဟာင္းၾကီး
ဂစ္တာ..တီးေနျပီ
ငုံၾကည့္မေနပါနဲ ့...'သူမ'
'ငါ'
လက္ ခုပ္ ထဲ က ေရ
'ငါ'
ပလက္ေဖါင္းေပၚက..ပက္လက္ကြ်ဲ
'ငါ'
ၾကားခံမပါတဲ့ ကဗ်ာ

ငါ့ကုိ ေသာက္ပါ

ငါ့ကုိ သုံးပါ

ငါ့ကုိ ျမိဳခ်လုိက္ပါ


- အေနာ္မာ -

Sunday, July 18, 2010

“ ၂၁ ရာ စု မွာ ”

“ ၂၁ ရာ စု မွာ ”




၂၁ ရာစုမွာ တိုက္အျမင့္ၾကီးေတြ

ေဆာက္ၾကတယ္ ။ မီးအၾကီးၾကီးေတြ

ေလာင္ၾကတယ္ ။ ဘာမွန္းမသိတဲ့

သတၱ၀ါေတြ ၊ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔

ေလာင္ကၽြမ္းၾကတယ္ ။

(ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေရာ ဘာမွန္းသိရဲ႕လားေတာ့ မသိဘူး )

ဒါေတြဟာ ႏွင္းဆီမီးညြန္႔ေတြ ျဖစ္တယ္ ။

အျမဲစိမ္း သစ္ေတာေတြ ျဖစ္တယ္ ။

ေမြးသမိခင္ရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြကို

က်င္းတူးျမႈပ္ႏွံလိုက္တဲ့ေန႔က

ငါ ေရခဲနဲ႔ ကၽြမ္းေလာင္တယ္ ။

ကမာၻပ်က္မွာ မသိတဲ့ လူမိုက္ေတြ

ကမာၻေပၚထိုင္ရင္း ေ၀စုခြဲေနၾက ။

အို႔ .. အို ၊ သနားစရာ ။

ငါတို႔ ျမိဳ႕ေလး အသိုက္ေျပာင္းရေတာ့မယ္ ။

ငါ နင္းခဲ့တဲ့ ေျခရာတိုင္းရဲ႕ အရိပ္မွာ

ေသြးေတြ စြန္းထင္းေန ။

အေ၀းေျပးလမ္းမၾကီးကေတာ့

ငူငူငိုင္ငိုင္နဲ႔ ေငးလို႔ေကာင္းတုန္း ။

ေျခပစ္လက္ပစ္ ပစ္စလက္ခတ္ ေနလို႔ ေကာင္းတုန္း ။

ျမိဳ႕ေတာ္သူ ျမိဳ႕ေတာ္သားတို႔ေရ .... ။

ငါတို႔ ႏွင္းဆီခင္းေတြေပၚ ပ်ံ၀ဲၾကစို႔ ... ။

ငါ့ အ၀ါေရာင္လယ္ကြင္းထဲ ဘယ္ေမွာ္ဆရာ

ေျခခ်ခဲ့ပါသလဲ ။

ဘယ္ဘက္လက္က ပါးစပ္ျဖစ္ျပီး

ညာဘက္လက္က နားျဖစ္တယ္ ။

ကိုယ့္အသံကိုယ္ျပန္ၾကားရဖို႔ ၊ ငါ့လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို

တင္းတင္း ဆုပ္ကိုင္ ။

ကပိုကရို ျဖာက်ေနတဲ့ လေရာင္ေအာက္ ၊

စင္ေရာ္ငွက္တစ္ေကာင္ လမ္းေပ်ာက္ေန ။

တိုက္ ေဟာင္း/ပ်က္ တစ္ခုရဲ႕ ေလွကားရင္းမွာ

မိန္းမငယ္တစ္ေယာက္ ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အေသေတြနဲ႔

ေမွာင္ရီခိုးေ၀ ။ ဘာေတြကို ဆုပ္ကိုင္ထားမလဲ ။

ဘာေတြကို လႊတ္ခ်ခဲ့မလဲ ။ ဘာေတြကို ၊

ဘာေတြကို ၊ ဘာေတြကို ၊ ဘာေတြကို ။

သဲမႈန္ေတြ လြင့္ေနတဲ့ ၾကားက ၊

ကႏာၱရကို ေစာင့္တဲ့ နတ္သမီး ။

ခင္ဗ်ား ၊ ညစ္ညစ္ေထးေထး လွတယ္ ။

ေလွကားထစ္စိုက္ခင္းေတြ

ေတာင္ပူစာ မို႔မို႔ေတြ

သစ္ပင္တစ္ပင္ေလာက္ စိုက္ခဲ့ပါ ။

ငါ ထိုင္ၾကည့္ရင္း လြမ္းေနခ်င္လို႔ ။

ေသာင္တင္ေနတဲ့ ဆည္းဆာနဲ႔

ညေနခင္းက စက္ဆုပ္ရြံရွာဖြယ္ အတိ ။

ငါတို႔ ေက်ာရိုးေတြနဲ႔ ကမာၻၾကီးကို ျငမ္းဆင္ၾက ။

ငါတို႔ လက္ေတြနဲ႔ ကမာၻၾကီးကို (ကိုယ္တိုင္) တည္ေဆာက္ၾက ။

ယႏၱရားအေရခြံနဲ႔ ဖံုးအုပ္ထားတဲ့ ငါတို႔ကမာၻက

သတၳဳေစာ္ နံ တယ္ ။

၂၁ ရာစုမွာ ေလာင္ကၽြမ္းသြားတဲ့ အနီေရာင္ပန္းပြင့္ေတြရယ္ ။

၂၁ ရာစုမွာ ေလာင္ကၽြမ္းသြားတဲ့ ကမာၻေက်ာ္အႏုပညာရွင္ေတြရယ္ ။

၂၁ ရာစုမွာ ေလာင္ကၽြမ္းသြားတဲ့ ကဗ်ာေဟာင္းတခ်ိဳ႕ရယ္ ............. ။




ဆူးခက္မင္း
၁၈ ၊ ဂ်ဴလိုင္ ၊ ၂၀၁၀ ။

Friday, July 16, 2010

နတ္သမီး အတြက္ တစံုတရာ

အလင္းည နတ္သမီး

ျဖာက်ေနတဲ့ လေရာင္ေအာက္မွာ

တစစီ လြင့္ေ၀ေနတဲ့

ငါ့ ေျခလက္ အပိုင္းအစေတြ တစစီ လိုက္ေကာက္ ။

ငါ့ ခႏၶာကိုယ္ အထက္ပိုင္းကို

မလြတ္တမ္း ဖက္တြယ္ ။

ညခိုးျပာျပာေတြ လြင့္လြင့္ တက္လာ ။

ဒီတိုက္ပြဲဟာ ငါတို႔အတြက္

ဘ၀တစ္ခုျဖစ္တယ္ ။

တိမ္ေတြၾကားမွာ စိတၱဇေတြ

ထုတ္လုပ္ေပးမယ့္ စက္ရံုတစ္ခုေလာက္

ေဆာက္ ၾက မယ္ ။

ေတာင္ပံေတြကို ျဖန္႔ထားပါ နတ္သမီးေရ ။

ပင္လယ္ကဗြီးပင္ေတြက ၊ မင္းကို ၾကည့္ျပီး

ငိုေကာင္း ငိုေနလိမ့္မယ္ ။

မီးခလုတ္ေတြ ပတ္ပတ္လည္ စီထားတဲ့

ေသာ့ေပါက္ၾကားက ၊ ၀ံပုေလြတစ္ေကာင္

ဆာေလာင္ေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြနဲ႔

ငါ့ကို ၾကည့္ေနတယ္ ။

မင္းကိုင္ထားတဲ့ ေၾကးနီကြင္းထဲ

ခုန္၀င္ဖို႔ ငါက ၊ ေခြးတစ္ေကာင္ေလာက္ေတာင္

အစြမ္းအစ မရွိဘူး ။

မွန္ထဲက ငါက ၊ အျပင္ေလာက က ငါ့ကို

သနားစရာ သတၱ၀ါတစ္ေကာင္လို

ၾကည့္ေန ။ သူမမႈတ္ထုတ္လိုက္တဲ့

စီးကရက္မီးခိုးေငြ႕ေတြက

သူမ ျဖစ္သြား ။ အပိုင္းအစေတြအျဖစ္

ကြဲအက္ေနတဲ့ ကားလမ္းမေဘးမွာ

ငိုေၾကြးေနတဲ့ ကေလးမတစ္ေယာက္က

သူမ ျဖစ္သြား ။ ငါက က်ားသစ္တစ္ေကာင္ရဲ႕

မ်က္လံုးမ်ိဳးနဲ႔ သူမကို ကင္မရာမွန္ဘီလူးမွတဆင့္

စိမ္းစိမ္းရဲရဲ စိုက္ၾကည့္ေန ။

သဲနဲ႔ ေဆာက္ထားတဲ့ ျမိဳ႕ေတာ္ရဲ႕

၀ိုင္ပုလင္းထဲ ၊ တိမ္ေတြ အသိုက္လုပ္ ေနၾကတယ္ ။

ဒီလိုနဲ႔ ေနေရာ လေရာဟာ ငါတို႔ ကန္ေရျပင္ထက္က

ငါးေတြ ျဖစ္တယ္ နတ္သမီးေရ ။

မ်က္ႏွာဖံုးေတြနဲ႔ ရံထားတဲ့ တံတိုင္းက

ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္အတြက္ လံုျခံဳမႈ ေကာင္းေကာင္း

ေပးႏိုင္မွာပါ ။ Breathing Apparatus မပါပဲနဲ႔ေတာ့

Rome ျမိဳ႕ၾကီး မီးေလာင္ေနတာကို

ျငိမ္းသတ္ဖို႔ မၾကိဳစားနဲ႔ နတ္သမီး ။

မင္းေလွ်ာက္ေနတာ ၀က္၀ံေလးတစ္ေကာင္ရဲ႕

အိမ္ျပန္လမ္း မဟုတ္ဘူး ။ မင္းထင္သေလာက္

ရိုးစင္းေနလိမ့္မယ္ မဟုတ္ဘူး ။

ညာဘက္လက္က ဓားကို ကိုင္ပါ ။

ဘယ္ဘက္လက္က လက္၀ါးကပ္တိုင္ကို ကိုင္ပါ ။

မင္းကို ဘုရားသခင္နဲ႔ မိစာၦနတ္ဆိုးေတြ

တလွည့္စီ ေစာင့္ေရွာက္ပါလိမ့္မယ္ ။

ေခ်ာကလက္ေရာင္ အဘိဓမၼာေတြ ၾကီးစိုးေနတဲ့

ေလာကဓံက ၊ မင္းကို ေကာင္းခ်ီးေပးပါလိမ့္မယ္ ။

ေရေႏြးကရားထဲက ထြက္က်လာမယ့္ မီးလွ်ံေတြ ။

ဇယားကြက္တစ္ခုထဲ ပိတ္မိေနတဲ့ ဘ၀ထဲက

ရုန္းထြက္ဖို႔ ၊ စိုက္ခင္းမွာ ပြင့္ေနတဲ့

မ်က္လံုးေတြကို လ်စ္လ်ဴရႈလိုက္ပါ နတ္သမီး ေရ ။

ကႏူးေလွကေလးရဲ႕ တစ္ဖက္တစ္ခ်က္မွာ

မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ထိုင္ရင္း .... ။

ငါတို႔ ေလွာ္တက္တစ္ေခ်ာင္းစီကိုင္ရင္း .. ။

ေလာကသမုဒၵရာထဲ ေလွာ္ခတ္ၾကမယ္ .. ။ ........... ။



ဆူးခက္မင္း

ေလာကဧည့္သည္

ငါက ငါ့ေျခေထာက္ငါ အျမစ္ခ်ထားတဲ့

သစ္ပင္တစ္ပင္ျဖစ္တယ္ ၊ ပင္စည္ေက်ာရိုးမရဲ႕

အလယ္တည့္တည့္မွာ လက္၀ါးကပ္တိုင္ တစ္ေခ်ာင္း

“ထင္း” ေန ေအာင္ စိုက္ ထူ လို႔ ။

ငါ့ကိုယ္ငါ ျပန္ရွာ မေတြ႕ေတာ့ဘူး ။

ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မႈေတြနဲ႔ အသားက်ေနတဲ့

ျမိဳ႕ပ်က္ထဲမွာ ၾကယ္အျပတ္ေတြ လိုက္ဖမ္း ။

ငါ ေကာင္းကင္ကို ခိုးတာ မဟုတ္ဘူး ။

တေယာတစ္လက္နဲ႔ တိမ္ေတြကို မိုးေပးဖို႔

ၾကိဳးစားခဲ့တာ ျဖစ္တယ္ ။

အေပါက္ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲကေ

ကမာၻၾကီး ဘာေတြ ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာ

ခိုး ခိုး ၾကည့္ရတာ ။

မေပ်ာ္ဘူးကြာ ၊ မေပ်ာ္ဘူး ။

အဲသည့္ ကမာၻၾကီးထဲ ၀င္ေရာက္ကခုန္ခြင့္ ျပဳပါ ။

ရာသီၾကိဳ ယဥ္ေက်းမႈေတြ မရွိတဲ့

အလယ္အလတ္တန္းစား ငရဲဘံုမွာ

ဆလိုက္မီး ခပ္မွိန္မွိန္ေတြ ၾကားမွာ

ေပါင္သားေဖြးေဖြးေတြ ၾကားမွာ

စိမ္းေရႊေရႊ အနံ႔ေတြ ၾကားမွာ

အယ္လ္ကိုေဟာေတြကို အစာအိမ္ထဲ ထည့္လြယ္ထားတဲ့

မေကာင္းမႈ ဒုစရိုက္ေတြကို လည္ပင္းက ေလာ့ကက္သီးေလးထဲ

အျမတ္တႏိုး ထည့္ဆြဲထားၾကတဲ့

အဲသည့္ အလယ္အလတ္တန္းစား ငရဲဘံုမွာ

ကပြဲလက္မွတ္ မပါတဲ့ ငါ့ကို

၀ င္ ေ ရာ က္ က ခု န္ ခြ င့္ ျပဳ ပါ ။

အျပံဳးတုေတြ ၊ မာယာလတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေတြ

လင္စိတ္သားစိတ္ ျပင္းထန္ေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြ

လင္ယူသားေမြးကိစၥကို လြယ္လင့္တကူ

လူၾကားသူၾကား ေဆြးေႏြးေနတဲ့ သတၱ၀ါတခ်ိဳ႕

လမိုင္းကို မကပ္ပါဘူးကြာ ။

လိင္ကိစၥကို လာရာလမ္းအတိုင္းျပန္သယ္သြားဖို႔ထက္

လမ္းေဘးမွာ ၊ လူသူမနီး တစ္ေနရာရာမွာ

လူျမင္သူျမင္ အေမွာင္ခန္းထဲမွာ

လြယ္လြယ္ေလးပဲ လႊတ္ခ်လို လႊတ္ခ် ။

လိပ္စာ ေပးထားခဲ့မယ္ဆိုတဲ့ ေလာ္လီမႈေတြ ။

လူဆိုတာ ကိုယ့္အေၾကာင္း ကိုယ္ပဲသိတယ္ ဆိုတဲ့ သီခ်င္း ။

လင္းလင္းထင္းထင္း ျဖစ္သြားေအာင္

လိမၼာဖို႔ လိုတယ္ မိတ္ေဆြ ။

လူသားဆန္ဆန္ ၊ ေလလြင့္လူ လုပ္ေနလိုက္တာ

ေလာက္ေလာက္လားလား ျဖစ္မွာပါ ။

အေမာေျပေသာက္ဖို႔ မာလ္တီနီ တစ္ခြက္ေလာက္ ရမလား ။

ငါ ကခုန္ရတာ ေတာ္ေတာ္ ေမာရွေနလို႔ပါ ။

အေမာေျပ မေျပေတာ့ မသိဘူး ။

အေသြးအသားထဲ လက္က်န္ယဥ္ေက်းမႈေလး စိမ့္၀င္ေနတာ

အဆံုးစြန္ထိ ေျပေလ်ာ့သြားတယ္ ။

ေက်းဇူးျပဳျပီး မီးေတြ ခဏ မွိတ္ထားေပးပါ ။

သမၼာက်မ္းစာထဲက ဆုေတာင္းရြတ္ဆိုသံေတြ ခဏ ပိတ္ထားေပးပါ ။

ငါ့ရင္ဘတ္က လက္၀ါးကပ္တိုင္ကို ဆြဲျဖဳတ္ခြင့္ျပဳပါ ဘုရားသခင္ ။

ငါ့ေျခေထာက္မွာ ႏြယ္တက္ေနတဲ့ အရွိတရားေတြကို

မသိက်ိဳးကၽြံျပဳေနပါရေစ ။

ငါက ငါ့ေျခေထာက္ငါ အျမစ္ခ်ထားတဲ့ သစ္ပင္တစ္ပင္ျဖစ္တယ္ ။


ဆူးခက္မင္း

Saturday, July 3, 2010

ပူစပ္ပူေလာင္ အက္ေဆး

အပူခ်ိန္တိုးေနတဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြ ၊ ထာ၀ရ လြတ္ေျမာက္ရာ ၊ အပူခ်ိန္တိုးေနတဲ့

ညေနခင္း ။ ေစ်းၾကီးေပး၀ယ္ထားရတဲ့ ၊ ငန္းတစ္ေကာင္ ။ အဆံုးသတ္ ေသျခင္းတရား ။

တရားေသာ ေသျခင္း ။ ဓာတ္ေလွကားအစြန္းမွာ ၊ ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္ထိုးပါ ။ လွ်ပ္စစ္မီး

အေၾကာင္း ေ၀ဖန္/အတင္းေျပာ ျခင္း မျပဳရ ။ မ်က္လံုးမွာ ျမင္ေနရတယ္ ။ အမွားေတြ ။

အမွားေတြ ။ ျမင္ေနရတဲ့ အမွားေတြ ။ ကုန္ခမ္းေနတဲ့ အားအင္ေတြက ပဲ့တင္သံကို အလို

မတူပဲ ကားတင္ေျပးသြား ။ လိေမၼာ္ေရာင္ ၊ လိမၼာသေယာင္ေယာင္ ။ ခ်ဲ႕ကားေျပာဆိုျခင္း

သည္းခံပါ ။ ေျခမတစ္ေခ်ာင္း ၊ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ၊ တစ္သွ်ဴးဂလင္းမ်ား ။ အင္ဂ်င္တစ္လံုး

ကဲ့သို႔ ပံုမွန္လည္ပတ္ ။ တံဆိပ္ေခါင္းကပ္မထားေသာ ပစ္စာ ။ ရသလား ၊ ရမိသလား ။

မိမိရရ ရမိသလား ။ မိမိရရ ၊ တျခားသူ ရရ ။ အီလက္ထရြန္းနစ္ လူမ်ိဳး ၊ လိမ္ညာမႈ ။

ၾကားလား ၊ မၾကားတၾကားလား ။ တန္ဂိုအက “က” တတ္လား ။ ၀က္သစ္ခ်ပင္

ေအာက္ကို ၾကြပါ ။ အလင္း မပြင့္တပြင့္/မလြတ္တလြတ္ ။ ေခါင္းစဥ္ ၊ ေသခ်ာ

စဥ္းစားျပီး ေပးမယ္ ။ နားဆြဲ (သို႔) နားလက္စြပ္ (သို႔) နားဖုန္းျမည္သံ ။

ၾကာကူလီတစ္ပိုင္း ေယာကၤ်ားရိုင္း ၊ ဒါမွမဟုတ္ မ်က္ခံုးေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ၀ံပုေလြ ။

လူငယ္ဘ၀မွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ပ်ံသန္းပါ ။ ( အမွားနည္းနည္း ေတြ႕ခဲ့မယ္ ၊

ေတြ႕ေကာင္း ေတြ႕ခဲ့မယ္ ) ။ ေစ့စပ္ေၾကာင္းလမ္းျခင္းဆိုင
္ရာ တံခါးေပါက္ ။

အ၀ါေရာင္ ေရာင္၀ါတန္းမ်ား ။ တိုး/ထိုး ထြက္ေန ။ အသက္အရြယ္အလိုက္

ကန္႔လန္႔ျဖတ္ စီထားပါ ။ ေကာင္းျပီ ။ ေနရာကေရာ ၊ ေနစရာကေရာ ။

အနည္းငယ္ စူထြက္ေနတဲ့ ရင္သားေပၚမွာလား ။ အနည္းငယ္ ေကြး၀င္ေနတဲ့

ေထာင့္ျဖတ္မ်ဥ္းေပၚမွာလား ။ အခု ခင္ဗ်ား သက္သက္သာသာ လွဲေနလိုက္ပါ ။

သက္သက္သာသာ ငိုေၾကြးေနလိုက္ပါ ။ ေနေရာင္ျခည္စြမ္းအင္ ၊ နိုက္ထရိုဂ်င္ ဓာတ္ေငြ႕ ၊

လယ္ေစာင့္တဲ ။ အကြာအေ၀းကို အေရးေပၚ တိုင္းတာဖို႔ ။ ဒီႏွစ္ထဲမွာ မေန႔ကဆိုတဲ့ေကာင္ေတြ

မ်က္ႏွာေပါက္ ဆိုးလာတယ္ ။ မ်က္ႏွာ ေပါက္/စို လာတယ္ ။ အနီေရာင္ ေဆးလြန္မႈ ။ အေပါက္ေတြ

စိုလာတယ္ ။ ႏွစ္လိုဖြယ္ရာ က်ဥ္းက်ဥ္းက်ဳတ္က်ဳတ္ က်ဳပ္ ျပင္ဆင္ထားတဲ့ စားေသာက္ဖြယ္ရာ

တစ္ခုခု လိုမလား ။ ေကာက္ရိုးမီး ၊ ေသနတ္ ခပ္ေသးေသးတစ္လက္နဲ႔ ၊ မ်က္လံုးႏွစ္လံုးၾကား

အျပင္ဘက္ကို တည့္တည့္ခ်ိန္ ။ ေနမြန္းတည့္ခ်ိန္ ၊ ညဥ့္ဦးတည့္ခ်ိန္ ၊ ထိုႏွစ္ခ်ိန္၏ ၾကား

အျပင္ဘက္မွ တည့္တည့္ခ်ိန္ ။ အခ်ိန္သံုးပါး ငိုေၾကြးပါ ။ ျႏဴထရြန္တစ္လံုးကို ဓာတ္ျပယ္ေစျခင္း

ျဖင့္ ၊ ျႏဴကလီယာျဒပ္ေပါင္း မျဖစ္ရန္ ။ စီးပြားေရးဆိုင္ရာ သာမိုမီတာ အခ်က္အလက္ ။

ရြက္ေလွနဲ႔ တိုက္ရမယ္ ။ ဘိန္းျဖဴ ၊ ၀င္ခြင့္ ၊ မွတ္စု ၊ လြယ္လြယ္ကူကူ ။ အပူခ်ိန္တိုးေနတဲ့ အက္ေဆး ။






ဆူးခက္မင္း