ရ ာ စု ႏွ စ္ ၏ သူ ရူ း မ ေ လ း

သူ မ က ပ န္ း တ စ္ ပြ င့္ ပ န္ ထ ာ း တ ယ္

ေ ဖ ာ က္ လႊဲ ေ ဖ ာ က္ ျပ န္ ျဖ စ္ ေ န တဲ့ ရ ာ သီ ဥ တု ကို

ၾကိဳ း တ စ္ ေ ခ် ာ င္ း နဲ႔ ေ ခါ င္ း မွ ာ ထို း လို႔

တ ခါ တ ေ လ ေ န ရ ာ စံု ေ အာ င္ ေ လွ် ာ က္ သြ ာ း တ ယ္

တ ခါ တ ေ လ က ဗ်ာ အ ပို င္ း အ စ ေ တြ

စိ တ္ လြ တ္ ကို ယ္ လြ တ္ ရြ တ္ လို႔

ယ ဥ္ ေ က် း မႈ ေ တြ က ေ သ ာ င္ း က န င္ း ျဖ စ္ ေ န တဲ့

ျမိဳ ႔ ေ တ ာ္ ရဲ ႔ အ ဂၤါ ရ ပ္ ထဲ မွ ာ သူ မ မ ပါ ရ င္

မ ျပီ း ဘူ း ရ ယ္ လို႔ ခံ ယူ ထ ာ း တ တ္ သူ

ရြ ာ ရို း ကို း ေ ပါ က္ ေ လွ် ာ က္ သြ ာ း မ ယ္

ေ တြ ႔ သ မွ် လူ ကို မ ပြ င့္ တ ပြင့္ မ် က္ လံု း နဲ႔

လို က္ ျပံဳ း ျပ မ ယ္

ဒါ က သူ မ ရဲ ႔ တ စ္ ေ န႔ စ ာ လု ပ္ င န္ း ေ ဆ ာ င္ တ ာ ေ တြ ျဖ စ္ ရဲ ႔

ဘ ယ္ သူ ဘ ာ ေ ျပ ာ မ လဲ

သူ မ အ တြ က္ အ မွ န္ တ ရ ာ း ဟ ာ

သူ မ ကို ယ္ တို င္ ပဲ ျဖ စ္ တ ယ္

တ ခါ တ ေ လ ေ ခါ င္ း ကို ေ န ာ က္ လွ ည့္ ျပီ း မ သိ မ သ ာ ငို မ ယ္

အ ေ လ့ က် ရြ ာ တဲ့ မို း ရ ာ သီ လို

သ ည္ း သ ည္ း ထ န္ ထ န္ ငို မ ယ္

တ ခါ တ ေ လ က ေ လး င ယ္ တ စ္ ေ ယ ာ က္ လို

ျဖဴ ျဖဴ စ င္ စ င္ ျပံဳ း မ ယ္

ဒီ ေ လ ာ က္ ပါ ပဲ ဒီ ေ လ ာ က္ ပါ ပဲ

သူ မ က ကို ယ့္ ၀ မ္ း န ာ ကို ယ္ သ ာ သိ တဲ့

ရ ာ စု ႏွ စ္ ရဲ ႔ သူ ရူး မ ေ လ း ျဖ စ္ တ ယ္

သူ မ န ာ မ ည္ ဘ ာ လဲ လို႔ ေ မ း ရ င္

ေ ခါ င္ း မွ ာ ပ န္ ထ ာ း တဲ့ ဟ မ္ း ေ လ ာ့ ခ္ ပ န္ း ကို

လ က္ ညွိဳး ညႊ န္ ျပ မ ယ့္

ေ စ ာ က္ ၾကီ း ေ စ ာ က္ က် ယ္ ႏို င္ လွ စြ ာ ေ သ ာ

သူ ရူ း မ ေ လ း ျဖ စ္ တ ယ္

စိ တ္ လို လ က္ ရ ရွိ ရ င္ ေ ခါ င္ း မွ ာ ထို း ထ ာ း တဲ့

ရ ာ သီ ဥ တု ေ တြ ကို ျဖဳ တ္ ခ် ျပီ း

ခု န္ ေ ပါ က္ ေ ပ် ာ္ ျမဴ း ေ န တ တ္ ေ သ း တ ယ္

ထ ပ္ ေ ျပ ာ ရ ရ င္ သူ မ က

“ ၂ ၁ ရ ာ စု ရဲ ႔ အ ခ မ္ း န ာ း ဆံု း

သူ ရူ း မ ေ လ း ” ျဖ စ္ တ ယ္ ။ . . . . . . . . . . ။



- ဆူ း ခ က္ မ င္ း -

တခ်ိဳ ႔က်ေတာ့လည္း ဒါမ်ိဳးမွ လူရာ၀င္တယ္

ေရငတ္တုန္း ေရတြင္းထဲ က်သလို ေရမကူးတတ္ေတာ့ ခက္သား

ဇီးသား မန္က်ည္းသား တခ်ိဳ ႔ ဆဲသလို (xxx)သား သားေမြးထားေတာ့

သမီးရတာေပါ့ ဒီေလာက္ကေတာ့ ရတာေပါ့ ေပါ့ေပါ့ေန ေပါ့ေပါ့စား

စားစားေသာက္ေသာက္ ေသာက္ေသာက္စားစား လူ႔မင္းသား

လူမင္းသား ဧရာ၀တီလူမင္း ဘာလူမင္း ညာလူမင္း မင္းလူ ငါ့လူ

သူတစ္လူ ငါတစ္မင္း ဟိုဒင္း သည္ဒင္း ရဲဒင္းကို အရိုးခၽြတ္ျပီး ဆန္ျပဳတ္

လုပ္ေသာက္ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္မွာ ဖတ္ဖူးတယ္ ငယ္ငယ္တုန္းက ငယ္ငယ္ေလး

ငယ္ေလး ကိုၾကီး ကို ကို ကို ၾကီး သြားလိုက္ ေသးသြားလိုက္ ၀မ္းသြားလိုက္

တူးသြားလိုက္ က်က္သြားလိုက္ လိုက္ေလ်ာရတာနဲ႔ လိုက္ေရာရတာနဲ႔

အၾကိဳက္ေျပာဖို႔ ဆိုဖို႔ သြားဖို႔ လာဖို႔ ဟိုဖို႔ ဒီဖို႔ ပိုက္ဆံလည္း ကုန္တာမ်ားျပီ

ခုေရတြင္းတူး ခုေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာ ႏြားအိုၾကိဳက္ မင္းၾကိဳက္ စိုးၾကိဳက္

အိုး .. ႏိုက္စ္ ေကာင္းတယ္ေဘဘီ ခပ္ျမန္ျမန္ေလး ခပ္ျမန္ျမန္ေလး

ကားကထြက္ေတာ့မွာ ကားလိုက္ရင္ ထြက္ေတာ့မွာ ၀င္ေတာ့မွာ

၀င္လိုက္ထြက္လိုက္ ျဖစ္ေတာ့မွာ ပ်က္ေတာ့မွာ ျပတ္ေတာ့မွာ ကိစၥက

ဒီနားတင္ ျပတ္ေတာ့မွာ ျပန္ဆက္ဖို႔ ေကာ္လိုမယ္ ေကာ္လိုက္ဖို႔ လိုမယ္

လိုလိုမယ္မယ္ လိုလိုမည္မည္ လိုရမည္ရ လိုရင္ မည္ရ မလိုခ်င္ပါဘူး

မင္းရဲ ႔ တံု႔ျပန္မႈ တစ္ေန႔ေန႔ တစ္ညည တစ္ေန႔နဲ႔ တစ္ည တစ္ေထာင့္နဲ႔

တစ္ည ႏွစ္ည သန္းေခါင္ထက္ နက္တဲ့ ည ဒါမွမဟုတ္လည္း ညဥ့္

တစ္ ႏွစ္ တစ္တစ္ႏွစ္ႏွစ္ ပ်စ္ပ်စ္ႏွစ္ႏွစ္ ဆဲစမ္းကြာ ဆဲလိုက္ စမ္းလိုက္

ဘယ္လိုမ်ိဳးေလးလဲ ေကာင္း မေကာင္း ျပန္ေျပာျပ ေသခ်ာမွတ္ထား

ဒီလက္ညွိဳးေကြးဖို႔ ဆယ္ႏွစ္ အခ်ိန္ယူရတယ္ အခ်ိန္ျပန္ေပးရတယ္

ေရာ့ ပတၱျမား ေရာ့ နဂါး မီးမႈတ္တတ္ရင္ နဂါးျဖစ္ျပီလား ဒါမွမဟုတ္

ေရတက္ေနတက္မွာ ေမြးဖို႔ လိုမလား ဒီေခတ္ၾကီးမွာ မီးရဖြားရ

ခက္ပါဘိသနဲ႔ ဘိသိက္သြန္းတုန္းက ဒီစကား ဘာလို႔ မၾကားလိုက္မိလဲ

နားပင္းေနတာလား ေျပာေနရင္ မသိသလိုနဲ႔ နင္ဘာေကာင္လဲ

နင္ဘာေကာင္းလဲ ေျပာျပရရင္ ဇာတ္လမ္းေတြက ရႈပ္ကုန္ေတာ့မယ္

ၾကာလာရင္ ခက္မယ္ ၾကာတိုင္းေကာင္းတာ တစ္ေနရာပဲရွိမယ္

ၾကာမ်ိဳးငါးပါး ၾကာညိဳနံ႔ေလးကို သင္းလို႔ ငါ ရင့္ရင့္သီးသီး မသံုးႏႈန္းခ်င္ပါဘူး

သင္းကိုက အရိပ္သံုးပါး နားမလည္တာ နားလည္တာ အပထား

အပမွီရင္ ဒီေရမန္းေလး ျဖန္းေပးပါ ၾကက္သီးေတာင္ထတယ္

ျဖန္းခနဲ ျဖန္းခနဲ ဆို လန္႔လိုက္တာရွင္ ျဖန္းလိုက္တာ ပက္လိုက္တာ

ေရေရေတြ ရႊဲကုန္ျပီ အရည္ေတြ ရႊဲကုန္ျပီ ေဟာေတာ့ ရျပီဆရာ

စေဟာပါေတာ့ ဒါက ထီးရိုးေလ ဟုတ္တယ္ ဟုတ္တယ္

အသက္ရွည္မယ္ အနာကင္းမယ္ ဟိုဟာျဖစ္မယ္ ဒီဟာျဖစ္မယ္

ရျပီ ဒီေလာက္ဆို ရပါျပီ စိတ္ကုန္တဲ့ထဲမွာ အဲ့ဒီ ဟိုကၾကား

ဒီကျမင္တာေတြကို ေလွ်ာက္ေျပာေနတဲ့ မုတ္ဆိတ္ဖြားဖြားေတြ ပါတယ္

ဒါနဲ႔ စကားမစပ္ က်ဳပ္ေျပာေနတာ ဘယ္ေရာက္သြားျပီလဲ ။ ...... ။



ဆူးခက္မင္း

အပ္ရာရွိ အပ္ခ်ေလာင္း ငါေထာင္း

အပ္ရာရွိ အပ္ခ်ေလာင္း ငါေထာင္း




ကၾကီးနဲ႔ ပတ္သက္ရင္

ၾကိမ္လံုးေတာင္ မရွိဘူး ။

ယမထာနဲ႔ တူတာဆိုလို႔ ယမကာပဲ ရွိမယ္ ။

ကုိယ္ေတြမွာ အယူမရွိဘူး

ေသာက္ေသာ္ မူး၏ ။

မူးေသာ္ ျပဲ၏ ။

ျပဲေနတယ္

ဟုိေကာင္မေလး အက်ီ ၤ ျပဲေနတယ္

အနီေရာင္ေလး ၊ အ၀ါေရာင္ေလး

ေရာင္စံုပ်ိဳေမေတြရယ္ လွလို႔ေငး

ဟုိခ်ာတိတ္လုိက္ၾကည့္ေနတယ္

တစ္ဖက္ကိုလွည့္ ၊ တျခားတစ္ဖက္ကို ျမင္ရလိမ့္မယ္ ။

ျမင္တတ္ရင္ မင္းအတြက္ခ်ည္းပဲ ငါ့ေကာင္ ။

မွန္ပါ့

ေၾကးမံုဟူ၍ ေနာက္တစ္မည္ ေခၚတြင္လတၱံ ႔ ။

သတင္းထူးေတြ သတင္းထူးေတြ

လူႏွစ္ေယာက္ ေပါင္းလိမ္ေတာ့မယ့္သတင္းထူးေတြ

ဘယ္သူေတြလဲ ။

ခင္ဗ်ားနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ေလ ။

လာ ၊ လုပ္ငန္း စရေအာင္ ။

အခ်ဥ္တစ္ေကာင္ေတာ့မိၿပီေဟ့

အဲ့ဘက္က တစ္လံုး ၂၀ ပါ ။

သံပုရာသီးေတြ ၊ သံပုရာသီးေတြ ။

တုိက္ႀကီးသံပုရာေတြ

ေမွာ္ဘီ တိုက္ၾကီး ၊ ေမွာ္ဘီ တိုက္ၾကီး ၊ ႏွစ္ေယာက္လို ။

တစ္ခါတည္းထြက္မွာ

ေနာက္ဆံုးကားေနာ္

လုိက္လာလုိက္လာ

ေနအိမ္မွ ေန႔လည္ ၁ နာရီ ေနာက္ဆံုးထြက္မည္ ျဖစ္ပါသည္ ။

ပံု - က်န္ရစ္သူ မိစုသား

မိစုသားနဲ ့ကုိေသာင္းတင္သမီးနဲ ့က

ဘာဆုိလားတဲ့ေအ့

လင္နဲ႔ မယားဆိုေတာ့ လွ်ာနဲ႔သြားေပါ့ ေအ

ေျခေထာက္မရွိေတာ့လည္း ခက္သားလား

လက္ခတ္သံ လက္ခတ္သံ မေလးလက္ခတ္သံ

လက္ခတ္သံ လက္ခတ္သံ စလံုး လက္ခတ္သံ

အဲ့ေကာင္မကို ေခ်းျပီးရင္ ျပန္ေတာင္းရတာ လက္ခက္ပါတယ္ေအ

ယေန႔ အေၾကြး မေရာင္းပါ

မနက္ျဖန္က်လ်င္ ဤစာသားကို တစ္ေခါက္လာထပ္ဖတ္ပါ ။

အေၾကြးယူရမဲ့သူက ဘာကုိသည္းခံရမွာလဲ

သည္းခံျခင္းသည္ ေအာင္ျမင္ရာ၏ ခ်စ္သား တို႔ (ဘုရားေဟာ)

တြံ။ ။ သင္သည္။ ဂဏွာဟိ။ ။ မွတ္ေလာ့ ။



-သုေဏာ္စိုင္း ၊ ဆူးခက္မင္း-

ျပတိုက္ ထဲ/ေရွ႕ က အရုပ္

ျပတိုက္ ထဲ/ေရွ႕ က အရုပ္





သူမက ဓားတစ္ေခ်ာင္း ကမ္းေပးတယ္ ။ မ်က္ရည္ေတြ “လြင့္” .. “လြင့္”

က်လာလိုက္ပံုမ်ား ။ ကၽြန္ေတာ္ ႏႈတ္ခမ္းကို ကိုက္ထားမိသလား ။ ပထမဆံုး

အၾကိမ္ နမ္းခဲ့တုန္းကလိုမ်ိဳး ျပန္ခံစားမိရတယ္ ။ သူမက ဓားတစ္ေခ်ာင္းလို

“ျမ” ေနေအာင္ ျပံဳးတယ္ ။ ၾကယ္ေတြ အိပ္တန္းတက္ေတာ့မယ္ အရုပ္မ ရဲ႕ ။

ကၽြန္ေတာ္ ဓားေသြးေက်ာက္ေပၚ ေက်ာခင္း အိပ္လိုက္တယ္ ။ က်ေနာ့္ကို

“ေသြး” ပါ အရုပ္မ ေရ ။ ေသြးေတြ ျဖိဳင္ျဖိဳင္ ရြာတဲ့ထိ “ေသြး” ပါ ။ ခင္ဗ်ားက

ျပတိုက္ထဲက အရုပ္မ ျဖစ္တယ္ ။ အရင္စိတ္မ်ိဳးနဲ႔ဆို သူ ေနရာမွာတင္ ငိုခ်လိုက္

မိမွာ အမွန္ပဲ ။ ခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မငိုဘူး အရုပ္မ ေရ ။ သူမက ျပတိုက္မွဴးရဲ႕

ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္မႈေၾကာင့္ ဖုန္တစ္မွ်င္မွ် ကပ္ျငိျခင္း မရွိ ။ ၀ံ့၀ံ့ၾကြားၾကြားေလး

လွေနတယ္ ။ သူ ဘာလုပ္သင့္သလဲ ။ ကၽြန္ေတာ္ မသိေတာ့ဘူး အရုပ္မရယ္ ။

သူမ အရာရာ အဆင္ေျပပါေစ ။ ျပတိုက္မွဴးက သူမကို တစ္ေန႔ႏွစ္ၾကိမ္ ေရခ်ိဳးေပးတယ္ ။

ကၽြန္ေတာ္က ယဥ္ေက်းမႈ အေငြ႕အသက္ မေကာင္းတဲ့ေကာင္ ဆိုေတာ့ ျပတိုက္

အျပင္ဘက္မွာပဲ ေနတယ္ ။ ဓားကို ျပန္သိမ္းထားလိုက္ပါ အရုပ္မေရ ။ သူမ ဓားတစ္ေခ်ာင္း

လို “ျမ” ေနေအာင္ ျပံဳးျပန္တယ္ ။ “ေသြး” ပါ ။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ထဲက ဗီဇအရိုင္းေတြ

“ပါး” သြားတဲ့ထိ “ေသြး” ပါ ။ သူ အရူးတစ္ေယာက္လို ေအာ္ဟစ္ေနတယ္ ။

သူမ ၾကားသလား ။ ျပတိုက္ ျပဴတင္းေပါက္ေတြ ဖြင့္ထားေပးပါ ။ ကၽြန္ေတာ့္ အသံစနစ္က

ျပတိုက္နံရံေတြကို ေဖာက္ထြင္းသြားႏိုင္မယ္ မထင္ဘူး ။ ေလလံုမိုးလံု အခန္းထဲ

အရုပ္မ အသက္ရွဴ ၀ပါ့မလား ။ ျပတိုက္ ျပဴတင္းေပါက္ေတြ ဖြင့္ထားေပးပါ ။

အဲသည့္ ဓားကို ကၽြန္ေတာ့္ ေနာက္ေက်ာမွာ ၀ွက္ထားေပးပါ ။ သူ ေတာင္စဥ္ေရမရ

ေရရြတ္ေနမိတယ္ ။ သူမ သူ႕ေနာက္နားမွာ ပုန္းလွ်ိဳးကြယ္လွ်ိဳး ရပ္ရင္း ျပံဳးတယ္ ။

ခင္ဗ်ား ဘယ္မွာလဲ အရုပ္မ ။ ျပတိုက္နံရံေတြေပၚ ပန္းခ်ီကား တစ္ခ်ပ္လို တြယ္ကပ္ေနမွာလား ။

ဒါမွမဟုတ္ ၊ ပါရီျမိဳ႕ရဲ႕ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ညေနခင္းမွာ ေကာ္ဖီဆိုင္ထဲ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း

ထိုင္ေနမွာလား ။ ဒါမွမဟုတ္ ၊ ခင္ဗ်ားရဲ႕ မက္လက္စ အိပ္မက္ေတြကို ေရေလာင္းေပါင္းသင္

ေနမွာလား ။ ဒါမွမဟုတ္ ၊ ခင္ဗ်ား ဘယ္မွာလဲ အရုပ္မ ေရ ။ သူ႕ အရုပ္မက ျပတိုက္မွာေနတယ္ ။

ကၽြန္ေတာ္က ျပတိုက္ရဲ႕ သန္႔စင္ခန္းသာသာ က်ယ္၀န္းတဲ့ အခန္းစုတ္ေလးထဲ ေနတယ္ ။

သူ ျပတိုက္ေရွ႕ အုတ္ခံုေလးမွာထိုင္ရင္း တစ္ေန႔တာ ကုန္ဆံုးတယ္ ။ ခင္ဗ်ားက ျပတိုက္ထဲ

(ျပံဳးျပံဳးေလး) ခါးေထာက္ ရပ္ေနတယ္ ။ ျပတိုက္ ျပဴတင္းေပါက္ေတြ ဖြင့္ထားေပးပါ ။

သူ ခင္ဗ်ားကို မေတာ္တဆ ျမင္ရမယ့္ တစ္ေနရာရာကေန ေငးၾကည့္ေနပါလိမ့္မယ္ ။

ျပတိုက္ ဘယ္အခ်ိန္ ပိတ္မွာလဲ လို႔ ကၽြန္ေတာ္ အရုပ္မကို ေမးလိုက္တယ္ ။

သူ ညည ဆို ခင္ဗ်ားကို သီခ်င္း ဆိုျပလိမ့္မယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ဂစ္တာ မတီးတတ္ဘူး အရုပ္မရဲ႕ ။

သူ သူမကို အိပ္မက္လွလွ မက္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးတယ္ ။ အရုပ္မ အိပ္ရင္ေရာ

ျပံဳးေနတတ္လား ။ ခင္ဗ်ား ေျပာေလ ။ ဟင့္အင္း ၊ သူ မသိဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္ မသိလို႔ ေမးတာပါ ။

အရုပ္မ ၊ ခင္ဗ်ား ဆံပင္ေတြ အရမ္းလွတယ္ ။ ေနာက္ျပီး သူမ မ်က္ႏွာထားတင္းတင္း က ေတာ္ေတာ္

ၾကည့္ေကာင္းတယ္ ။ ဟင့္အင္း မဟုတ္ဘူး ၊ မဟုတ္ဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္ သူမကို ေငးၾကည့္ေနခ်င္တာ

သက္သက္ပါ ။ သူ အရုပ္မကို ပိုင္ဆိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနတယ္ ။ ေက်းဇူးျပဳျပီး ေျပာပါရေစ ။

ကၽြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားကို ခ်စ္တယ္ ။ သူ သူမကို ခ်စ္တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ အရုပ္မကို ခ်စ္တယ္ ။

သူ ခင္ဗ်ားကို ခ်စ္တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ သူမကို ခ်စ္တယ္ ။ သူ အရုပ္မကို ခ်စ္တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္

သူမကို ခ်စ္တယ္ ။ အရင္လိုပဲ ျပံဳးေနပါ ။ သူ႕ေၾကာင့္ သူမ စိတ္ညစ္သြားျပီလား ။ ကၽြန္ေတာ္

ျပန္မရုပ္သိမ္းေပးႏိုင္ဘူး အရုပ္မ ။ သူ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲက ျပဴတင္းေပါက္ေတြ တြန္းဖြင့္လိုက္တယ္ ။

ကၽြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားကို အသက္ ၀၀ ရွဴေစခ်င္တယ္ ။ လိုက္ခဲ့ အရုပ္မ ၊ လိုက္ခဲ့ ။ သူ သူမကို

ကမာၻအေသးစားေလး တစ္ခုထဲ ဆြဲေခၚ ရွင္သန္ေစဖို႔ သိမ္ငယ္စြာ ေတြးေတာေနတယ္ ။

အရုပ္မ ျပတိုက္ထဲကေန ကပိုကရို ၊ လွလွပပေလး ထြက္လာတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ့္နား ေရာက္လာတယ္ ။

သူ ဘယ္လို ခံစားမႈမ်ိဳးနဲ႔မွ ႏိႈင္းယွဥ္မရေအာင္ တလွပ္လွပ္ ေပ်ာ္သြားတယ္ ။ လာပါ အရုပ္မ ၊

ကၽြန္ေတာ့္နား လာပါ ။ ေသးငယ္သိမ္ႏုပ္တဲ့ ကမာၻအေသးစားေလးထဲ ေပ်ာ္၀င္လွည့္ပါ ။

သူမ သူ႕အနား ေရာက္လာတယ္ ။ လက္ထဲမွာ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားတဲ့ ဓားတစ္ေခ်ာင္း နဲ႔ ။

အရုပ္မ မေထမဲ့ျမင္ ျပံဳးလိုက္တယ္ (ထင္တယ္) ။ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခုခုကို စိုးရြံ႕စြာ ဘုရား “တ” မိလိုက္တယ္ ။

ရင္ဘတ္ထဲမွာ ပူခနဲ ။ သူ႕ေနာက္ေက်ာဘက္က (သူမကိုယ္တိုင္) ႏႈတ္ခဲ့တဲ့ ဓားနဲ႔ ၊ သူ႕ရင္ဘတ္ကို

(သူမကိုယ္တိုင္) ထိုးစိုက္ပစ္လိုက္တယ္ ။ ျပီးသြားပါျပီ အရုပ္မ ။ ျပီးသြားပါျပီ ။ ခင္ဗ်ား တိုက္ခဲ့တဲ့

က်ိန္စာအတိုင္း ကၽြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားျပတိုက္ေရွ႕မွာ ေစာင့္တဲ့ အရုပ္တစ္ခု ျဖစ္ေနပါျပီ ။

လာရာလမ္းအတိုင္း ကပိုကရို ၊ လွလွပပေလး ျပန္၀င္သြားပါ ။ သူမရဲ႕ ျပတိုက္ေရွ႕မွာ သူ အရုပ္တစ္ရုပ္

အျဖစ္နဲ႔ အျမဲ ရွိေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ကတိေပးပါတယ္ အရုပ္မ ။ ခင္ဗ်ားရဲ႕

ျပတိုက္ ေဂဟာ ေရွ႕မွာ အျမဲ ရွိေနမယ္ ဆိုတာ .......................... ...... ။




ဆူးခက္မင္း

လမ္းေဘးစကား ၊ လမ္းေဘးကဗ်ာ ၊ လမ္းေဘးကဗ်ာဆရာ

11.7.2010 မွာ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ လင္းပြင့္လက္မ်ားရဲ ႔ တစ္ႏွစ္ျပည့္
ကဗ်ာရြတ္ပြဲမွာ
က်ေနာ္နဲ႔ ေန႔သစ္ ညီအစ္ကို ႏွစ္ဦး ရြတ္ဆိုခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလး ျဖစ္ပါတယ္ ။
ကဗ်ာဆရာ ဘာလဲ/ဘယ္လဲ ဆိုတာ ၊ ညီအစ္ကို ႏွစ္ေယာက္ ေဆြးေႏြးၾကပံုေလးနဲ႔
ေရးသား ျဖစ္ခဲ့တာပါ ။ လမ္းေဘး လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေလး ထိုင္ရင္း
လမ္းေဘးစကားအျဖစ္နဲ႔ လမ္းေဘးကဗ်ာဆရာေတြ ဘာေတြ ေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကသလဲ ဆိုတာ ..
.................................................................................................





လမ္းေဘးစကား ၊ လမ္းေဘးကဗ်ာ ၊ လမ္းေဘးကဗ်ာဆရာ






မီးတစ္ပြင့္လင္းဖို႔ စေတးခံလိုက္ရတဲ့

အစမ္းသပ္ခံပစၥည္းစာရင္းထဲမွာ

ငါတို႔ ညီအစ္ကိုေတြ မပါေစရဘူး ညီေလး ။




အစ္ကိုေရ ... ကြ်န္ေတာ္တို ့ေလွ်ာက္ေနတာ

ေအးေအးေဆးေဆး လမ္း ။




လြယ္လြယ္နဲ႔ေတာ့ ပန္းေတြ ပြင့္မလာၾကဘူးဆိုေပမယ့္

ငါတို႔ဟာ ဥယ်ာဥ္မွဴး စစ္စစ္ေတြ ျဖစ္တယ္ ။




ေရွ ့မွာက ဂငယ္ေကြ ့ေတြအမ်ားၾကီး

အစ္ကိုေရ ...

ကြ်န္ေတာ္တို ့လည္း ေႏြရာသီကို ၾကံဳရဦးမယ္။




ဒီမယ္ ငါ့ညီ ၊ ကဗ်ာဆရာဆိုတဲ့ ဘ၀က

ထင္သေလာက္ မခ်ိဳမွန္း ၊ ဖက္ၾကမ္းေကာက္ဖြာရင္း

ေဆြးေႏြးၾကည့္ရေအာင္လား ။




ကဗ်ာဆရာဆိုတာ

လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ပုပု

ေခြးေျခပုပု၊ဂုဏ္သိကၡာပုပုေတြနဲ ့

ေလာကတရားကို လက္တည့္စမ္းေနတဲ့သူေတြမ်ားလား အစ္ကို။




မဟုတ္ေသးဘူး ညီေလး ေရ ၊ လြယ္အိတ္တစ္လံုးထဲ

ဂုဏ္သိကၡာေတြ ထိုးထည့္ ၊ ေမာ့ေတာ့ေမာ့ေတာ့နဲ႔

ဖိနပ္ပါးေအာင္ လမ္းေလွ်ာက္ေနတတ္တဲ့ လူတန္းစားတစ္ရပ္ ။




ဒါဆိုရင္

သူတို ့ဟာ ရပ္ေနတဲ့ ေမာ္ေတာ္ကားေတြ မဟုတ္ၾကဘူးေပါ့။




ဤခရီး နီးသလား ေပါ့ ညီေလးရာ ။

လမ္းေလွ်ာက္ေတြးေခၚျခင္းဆိုတာက ဖြံ႕ျဖိဳးဆဲရင္ဘတ္ေတြအတြက္

က်န္းမာေရးနဲ႔ ညီညြတ္ေစတယ္ေလ ။




အစ္ကိုေရ

ျမိဳ ့ျပမွာအေမ့နို ့ကို ျပန္စို ့ရဖို ့

ကြ်န္ေတာ္တို ့မွာ လေရာင္ခ်ဳိ ့တဲ့ေနသလား။




ေလထဲလမ္းေလွ်ာက္ေနက် ဆိုေတာ့လည္း

ခလုတ္တိုက္မွာ မပူရဘူး ညီေလးေရ ။

ဖိနပ္ေတြလိုမ်ိဳး အစာအိမ္ေတြက လိုက္ “ပါး” ။

ဒီအခ်ိန္ဆို အေမ တို႔ကို ေမွ်ာ္ေနမလားပဲ ။




ခက္တယ္ အစ္ကိုရယ္

လူေတြက ဘာလို ့မ်ား

အဆင္လွတဲ့ပစၥည္းကိုမွ ၀ယ္ၾကတာလဲ။




အေမ၀ယ္ေပးထားတဲ့ စကၠဴႏြားရုပ္ေလး

မွတ္မိေသးလား ညီေလး ။

တို႔ ညီအစ္ကို ေဆာ့ေနက်ေလ ။

ခုေတာ့လည္း ရီမုကြန္ထရိုးနဲ႔

ေမာင္းရတဲ့ ကားလွလွေလးေတြၾကားမွာ

စကၠဴႏြားရုပ္ေလး မိႈေစာ္နံေနေလာက္ျပီ ။

ငါတို႔လည္း

ကိုယ့္အကၤ် ီ ကိုယ္ငံု ့နမ္းၾကည့္ဖို႔ လိုေနျပီထင္တယ္ ညီေလးေရ ။




ကြ်န္ေတာ့္ အကၤ် ီမွာေတာ့

ေဟာ့ေဟာ့ရမ္းရမ္းေနတတ္တဲ့ ၾကယ္သီးေတြ ရွိေနျပီ

စကၠဴႏြားေလးနဲ ့သြားရတဲ့ ဒီခရီး

မနီးေသးဘူး အစ္ကို။




ေကာ္လာေပၚက ႏႈတ္ခမ္းနီရာေတြ

သုတ္လိုက္ပါဦး ငါ့ညီရာ ။

ဒါမ်ဳိးေတြ ဆိုတာက ငါတို႔လို လူတန္းစားေတြနဲ႔

ျပဒါးတစ္လမ္း သံတစ္လမ္းျဖစ္တယ္ ။

သံေသလို႔ ျပဒါးျဖစ္မယ့္ေန႔ကို

ဖိနပ္ပါးပါးေလးေတြ ကိုယ္စီ စီးရင္း

ေစာင့္ေနၾကရံုေပါ့ ။




ကြ်န္ေတာ္ ေခါင္းမေမာ့ခ်င္ဘူး

ရင္မေကာ့ခ်င္ဘူး၊

ျဖစ္နိုင္ရင္ ငရဲမီးေတြၾကား ေဆာ့ေနလိုက္ခ်င္တယ္၊

ကဗ်ာဆရာ ဆိုတာ

ကိုယ့္ကိုယ္ကို စိတ္နာေနတဲ့လူမဟုတ္လား။





လြဲေနျပီ ငါ့ညီ ။

တစ္ခုခုေတာ့ လြဲေနျပီ ။

ကဗ်ာဆရာ ဆိုတာက ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္

ျပန္ ညွဥ္းဆဲေနတတ္တဲ့ သတၱ၀ါတစ္မ်ိဳးဆိုတာ

အတိုက္အခံလုပ္ျပီး ျငင္းမေနေတာ့ဘူး ။




ဟုတ္တယ္

ကိုယ္ေလွ်ာက္တဲ့လမ္းမွာ

ကိုယ့္လိပ္ျပာနဲ ့ကိုယ္ ခမ္းနားေနဖို ့သာ အဓိက။




ဒါေပါ့ ညီေလးရယ္ ။

ေဖာင္တိန္ကိုင္ျပီး လမ္းေဘးအုတ္ခံုထိုင္ေနရံုနဲ႔လည္း

ကိုယ့္ပရိသတ္နဲ႔ကိုယ္ ဘုရင္ျဖစ္တယ္ ။




ကဗ်ာဟာ ေငြ၀ယ္ကြ်န္မဟုတ္ဘူး

ကဗ်ာဟာ အပ်င္းေျပစကားပံုမဟုတ္ဘူး

ကဗ်ာဟာ ေထြရာေလးပါးေရေႏြးၾကမ္းတစ္ခြက္မဟုတ္ဘူး

အစ္ကိုေရ တကယ္ေတာ့

ကဗ်ာဟာ ဘာဆိုဘာမွ မဟုတ္ဘူးေလ။




ဟုတ္တယ္ ညီေလးေရ ။

ကဗ်ာဟာ ဘာဆိုဘာမွ မဟုတ္ဘူး။

ဒါ့အျပင္ ကဗ်ာဟာ အရာအားလံုးလည္း ျဖစ္တယ္ ။

အရာအားလံုး နဲ႔ ဘာဆိုဘာမွမဟုတ္ ဆိုတဲ့

ကမ္းပါးစြန္း ႏွစ္ဖက္မွာ

ညီတူမွ်တူ ရပ္ၾကတာေပါ့ ငါ့ညီ ။




လမ္းေပၚမွာ

လမ္းသြားလမ္းလာေတြ အမ်ားၾကီး

ခရီးတူတာရွိမယ္၊မတူတာရွိမယ္၊

အပါယ္တံခါးမပိတ္နိုင္တဲ့ လူ ့ဘ၀မွာ

တစ္ခ်ဳိ ့က ဘာလို ့မ်ား

တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္

ဇယ္ေတာက္တမ္းကစားခ်င္ရတာလဲ အစ္ကို။




အစ္ကို ႏွာေစးေနတယ္ ညီေလးေရ ။

ႏွာေခါင္းသံ တရႊီရႊီနဲ႔ ေျပာရရင္ေတာ့

ေလာကဓမၼတာ ဆိုတာၾကီးကိုပဲ

အျပစ္ပံုခ်ရမယ္ ထင္တယ္ ။




ထားပါေလ

လူဆိုတာ ...

ကိုယ့္စ်ာပနကိုယ္လိုက္ပို ့နိုင္တဲ့သူေတြမွမဟုတ္တာ

ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့

ေခါင္းကို ေက်ာ့ေနေအာင္ျဖီးျပီး

ေလာကဓံကို ေလထီးလုပ္စီးေနလိုက္မယ္။




ျဖစ္တတ္ပါတယ္ ငါ့ညီ ။

ျဖစ္ခ်င္တာေတြ ျဖစ္ခ်င္သလိုျဖစ္ေနတဲ့

ေလာက ဆိုတဲ့ အိမ္အိုၾကီးက

အေဟာင္းအေျမ႕ေတြကို အရာမသြင္းတတ္တဲ့

တို႔ ညီအစ္ကိုေတြနဲ႔ သိပ္ေတာ့အဆင္မေျပလွဘူး ။




အဆင္မေျပလွပါဘူး အစ္ကိုရယ္

ရာစုသစ္ခရီးက

စြန္ ့ပစ္ပစၥည္းေတြ မ်ားသထက္မ်ားလာတယ္

တစ္ခ်ဳိ ့မ်ား ညေနစာကို

စာရိတၱနဲ ့၀ယ္စားၾကသတဲ့။




လူတိုင္း ကဗ်ာဆရာ ျဖစ္ေနၾကမယ္ဆိုရင္

လူတိုင္း အစာအိမ္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔

ေနႏိုင္ၾကမယ္ ထင္တယ္ ။

စာရိတၱပါးမွာကို အစာအိမ္ပါးမွာထက္

ပိုေၾကာက္တတ္ၾကတဲ့ ၊ ကဗ်ာဆရာေတြရဲ႕ ဓေလ့က

ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္ ငါ့ညီ ။




ဒါဟာ ပီျပင္တဲ့ စစ္မက္ေပါ့

တကယ္ေတာ့

ကြ်န္ေတာ္က ေလာကဓမၼတာကို

လက္ခုပ္တီးျပီး အားေပးေနခ်င္တာ။





ေလကို ဓားနဲ႔ ခုတ္ရတာ ပင္ပန္းပါတယ္ကြာ ။

ငါတို႔ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေ၀့၀ဲေနတဲ့

လိုခ်င္တပ္မက္မႈေတြကို ေလလို ရွဴသြင္း ။

သက္ျပင္းပါးပါးေလး ခ်လိုက္ၾကရေအာင္ ။




မဟုတ္ဘူး အစ္ကို

ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အေသာ့နွင္ေနတဲ့တိမ္တိုက္ေတြၾကား

ေနေရာင္ကို စားေနဦးမွာပဲ၊

ေလရွဴပံုမွားရင္ မွားေနလိမ့္မယ္။




ေဟာ ...

ေျပာရင္းဆိုရင္း ေလနီၾကမ္းေတြ တိုက္လာျပီ ။

အေမ စိတ္ပူေနေရာ့မယ္ ။

ေက်ာမွာ ပိုးထားတဲ့ ဗ်ာပါဒေတြ ပစ္ခ် ။

လက္ခ်င္းတြဲျပီး အိမ္ျပန္ၾကစို႔ကြာ ။







--ဆူးခက္မင္း၊ေန ့သစ္-

အံု႔ပုန္း

“အံု႔ပုန္း”




ညည ဆုိဆုိေနၾက သီခ်င္းေလးေရ .....
ေပးစရာ နာမည္
ကုိယ္ မသိခဲ့ . . . . ၊၊

မင္းကိုရွာေဖြေတြ႕ရွိပါေစ
လႊင့္ထုတ္လုိက္တဲ့ မီးခိုးေတြသာ
ျပာျဖစ္သြားတယ္
ရင္ထဲက မီးေလးေတာ့ မၿငိမ္းႏိုင္ခဲ့ေပါ့ ၊၊

တစ္စကၠန္႔မွာ
ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ရွည္လ်ားခဲ့လဲ ..
အ
လြမ္း
မုိင္ ... ... ၊၊

- ဇာတိ -


======================

ငါ့လက္ဖ်ံေပၚက်လာတဲ့ ေအးစက္စက္မိုးစက္ေတြထဲမွာ
မင္းရီသံေတြပါပါလာတာ ဘယ္ႏွစ္စက္ရွိၿပီလဲ

မေတြ႕ရေတာ့ဘူး ရင္တခုလုံးျပိဳက်
ငါ့မ်က္ႏွာေပၚက အာဟာရခ်ိဳ႕တဲ့ လကၡဏာနဲ႕
တူးဆြထားတဲ့ အနာေပၚမွာ ယင္ေတြ အုံေနတယ္

ပျခဳပ္ထဲက လိပ္ျပာကေလးေရ
ငါ့နာမည္ကို မၾကားဘူးလား
ငါ့အရိပ္ကို မျမင္ဘူးလား
ငါ့ရနံ႕ကို မရဘူးလား

ငါ့လက္ဖ်ံေပၚက ရီသံတခ်ိဳ႕ကို
သုိ၀ွက္ထားတဲ့ နာက်င္မႈနဲ႔ ျဖတ္စီး
ငါ့ေသြးေတြ ေျပာင္းျပန္စီးကုန္ၿပီေလ ။

- နီေလး -

==========================

ခဏခဏမက္ျဖစ္တဲ့ အိပ္မက္ကို
အိပ္မက္ထဲ ျပန္သြင္းလိုက္တယ္
တကူးတကၾကီး ျပန္သြင္းၾကည့္လိုက္တာ
အနားသတ္မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္းအတြက္
ရင္နဲ႔ျဖိဳခ်လိုက္ရတာကလည္း
ညေတြ သက္ေသပဲ
မင္းျပံဳးတာ ငါမျမင္ရတာၾကာျပီ
သိပ္သည္းဆ သိပ္မ်ားေနတာလည္းမဟုတ္ဘူး
ဟင္း ကနဲ ခ်လိုက္တဲ့ သက္ျပင္းေတြမွာ
ျပန္မရလိုက္တဲ့ ေရာင္နီေတြပါတယ္
မေျပာျဖစ္လိုက္တဲ့ ဒဏ္ရာေတြ ပါတယ္
က်ိန္စာျပယ္ဖို႔ က်ိန္စာတစ္ပုဒ္ ထပ္ရြတ္ရမွာလား
ဒီလိုဆိုရင္ေတာ့
ထိုးစရာလက္ညိွဳး ဘယ္ဖက္လွည့္ရမလဲ ။

- အမည္မဲ့ -

========================

ေသတၱာထဲမွာ ဘာေတြ ရွိမလဲ ။
ပန္းသီးတစ္လံုး ၊ ဒါမွမဟုတ္
ပန္းတစ္ပြင့္ ၊ ဒါမွမဟုတ္
အခြံသင္/ဆူးႏႊင္ ဖို႔ ဓားတစ္ေခ်ာင္းလား ။
နင္လား ၊ ငါလား ။
နင့္ေၾကာင့္လား ၊ ငါ့ေၾကာင့္လား ၊ အျပင္မွာမိုးေတြရြာေနတယ္ ။
မသိခ်င္ေတာ့ဘူး ။ ( မဟုတ္ေသးဘူး )
မသိခ်င္ေသးဘူး ။ ( တျခားလူေတြ ေတြ႕မွာစိုးတယ္ )
အဲ့လိုနဲ႔ ၊ ေသာ့ကို ေခါင္းအံုးေအာက္ထဲ ထိုးထည့္ ။
ႏိႈးစက္ကို မနက္ ၂ နာရီ ေပးထားလိုက္တယ္ ။

- ဆူးခက္မင္း -

=============================

နတ္သမီးရာသီ ေျပာင္းတုိင္း
ျဗဟၼာၾကီး ဦးေခါင္း
ဆတ္..ဆတ္..ခါ
မီးေတာင္ အေဟာင္းၾကီး
ဂစ္တာ..တီးေနျပီ
ငုံၾကည့္မေနပါနဲ ့...'သူမ'
'ငါ'
လက္ ခုပ္ ထဲ က ေရ
'ငါ'
ပလက္ေဖါင္းေပၚက..ပက္လက္ကြ်ဲ
'ငါ'
ၾကားခံမပါတဲ့ ကဗ်ာ

ငါ့ကုိ ေသာက္ပါ

ငါ့ကုိ သုံးပါ

ငါ့ကုိ ျမိဳခ်လုိက္ပါ


- အေနာ္မာ -