“ ၂၁ ရာ စု မွာ ”
၂၁ ရာစုမွာ တိုက္အျမင့္ၾကီးေတြ
ေဆာက္ၾကတယ္ ။ မီးအၾကီးၾကီးေတြ
ေလာင္ၾကတယ္ ။ ဘာမွန္းမသိတဲ့
သတၱ၀ါေတြ ၊ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔
ေလာင္ကၽြမ္းၾကတယ္ ။
(ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေရာ ဘာမွန္းသိရဲ႕လားေတာ့ မသိဘူး )
ဒါေတြဟာ ႏွင္းဆီမီးညြန္႔ေတြ ျဖစ္တယ္ ။
အျမဲစိမ္း သစ္ေတာေတြ ျဖစ္တယ္ ။
ေမြးသမိခင္ရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြကို
က်င္းတူးျမႈပ္ႏွံလိုက္တဲ့ေန႔က
ငါ ေရခဲနဲ႔ ကၽြမ္းေလာင္တယ္ ။
ကမာၻပ်က္မွာ မသိတဲ့ လူမိုက္ေတြ
ကမာၻေပၚထိုင္ရင္း ေ၀စုခြဲေနၾက ။
အို႔ .. အို ၊ သနားစရာ ။
ငါတို႔ ျမိဳ႕ေလး အသိုက္ေျပာင္းရေတာ့မယ္ ။
ငါ နင္းခဲ့တဲ့ ေျခရာတိုင္းရဲ႕ အရိပ္မွာ
ေသြးေတြ စြန္းထင္းေန ။
အေ၀းေျပးလမ္းမၾကီးကေတာ့
ငူငူငိုင္ငိုင္နဲ႔ ေငးလို႔ေကာင္းတုန္း ။
ေျခပစ္လက္ပစ္ ပစ္စလက္ခတ္ ေနလို႔ ေကာင္းတုန္း ။
ျမိဳ႕ေတာ္သူ ျမိဳ႕ေတာ္သားတို႔ေရ .... ။
ငါတို႔ ႏွင္းဆီခင္းေတြေပၚ ပ်ံ၀ဲၾကစို႔ ... ။
ငါ့ အ၀ါေရာင္လယ္ကြင္းထဲ ဘယ္ေမွာ္ဆရာ
ေျခခ်ခဲ့ပါသလဲ ။
ဘယ္ဘက္လက္က ပါးစပ္ျဖစ္ျပီး
ညာဘက္လက္က နားျဖစ္တယ္ ။
ကိုယ့္အသံကိုယ္ျပန္ၾကားရဖို႔ ၊ ငါ့လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို
တင္းတင္း ဆုပ္ကိုင္ ။
ကပိုကရို ျဖာက်ေနတဲ့ လေရာင္ေအာက္ ၊
စင္ေရာ္ငွက္တစ္ေကာင္ လမ္းေပ်ာက္ေန ။
တိုက္ ေဟာင္း/ပ်က္ တစ္ခုရဲ႕ ေလွကားရင္းမွာ
မိန္းမငယ္တစ္ေယာက္ ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အေသေတြနဲ႔
ေမွာင္ရီခိုးေ၀ ။ ဘာေတြကို ဆုပ္ကိုင္ထားမလဲ ။
ဘာေတြကို လႊတ္ခ်ခဲ့မလဲ ။ ဘာေတြကို ၊
ဘာေတြကို ၊ ဘာေတြကို ၊ ဘာေတြကို ။
သဲမႈန္ေတြ လြင့္ေနတဲ့ ၾကားက ၊
ကႏာၱရကို ေစာင့္တဲ့ နတ္သမီး ။
ခင္ဗ်ား ၊ ညစ္ညစ္ေထးေထး လွတယ္ ။
ေလွကားထစ္စိုက္ခင္းေတြ
ေတာင္ပူစာ မို႔မို႔ေတြ
သစ္ပင္တစ္ပင္ေလာက္ စိုက္ခဲ့ပါ ။
ငါ ထိုင္ၾကည့္ရင္း လြမ္းေနခ်င္လို႔ ။
ေသာင္တင္ေနတဲ့ ဆည္းဆာနဲ႔
ညေနခင္းက စက္ဆုပ္ရြံရွာဖြယ္ အတိ ။
ငါတို႔ ေက်ာရိုးေတြနဲ႔ ကမာၻၾကီးကို ျငမ္းဆင္ၾက ။
ငါတို႔ လက္ေတြနဲ႔ ကမာၻၾကီးကို (ကိုယ္တိုင္) တည္ေဆာက္ၾက ။
ယႏၱရားအေရခြံနဲ႔ ဖံုးအုပ္ထားတဲ့ ငါတို႔ကမာၻက
သတၳဳေစာ္ နံ တယ္ ။
၂၁ ရာစုမွာ ေလာင္ကၽြမ္းသြားတဲ့ အနီေရာင္ပန္းပြင့္ေတြရယ္ ။
၂၁ ရာစုမွာ ေလာင္ကၽြမ္းသြားတဲ့ ကမာၻေက်ာ္အႏုပညာရွင္ေတြရယ္ ။
၂၁ ရာစုမွာ ေလာင္ကၽြမ္းသြားတဲ့ ကဗ်ာေဟာင္းတခ်ိဳ႕ရယ္ ............. ။
ဆူးခက္မင္း
၁၈ ၊ ဂ်ဴလိုင္ ၊ ၂၀၁၀ ။
Sunday, July 18, 2010
Friday, July 16, 2010
နတ္သမီး အတြက္ တစံုတရာ
အလင္းည နတ္သမီး
ျဖာက်ေနတဲ့ လေရာင္ေအာက္မွာ
တစစီ လြင့္ေ၀ေနတဲ့
ငါ့ ေျခလက္ အပိုင္းအစေတြ တစစီ လိုက္ေကာက္ ။
ငါ့ ခႏၶာကိုယ္ အထက္ပိုင္းကို
မလြတ္တမ္း ဖက္တြယ္ ။
ညခိုးျပာျပာေတြ လြင့္လြင့္ တက္လာ ။
ဒီတိုက္ပြဲဟာ ငါတို႔အတြက္
ဘ၀တစ္ခုျဖစ္တယ္ ။
တိမ္ေတြၾကားမွာ စိတၱဇေတြ
ထုတ္လုပ္ေပးမယ့္ စက္ရံုတစ္ခုေလာက္
ေဆာက္ ၾက မယ္ ။
ေတာင္ပံေတြကို ျဖန္႔ထားပါ နတ္သမီးေရ ။
ပင္လယ္ကဗြီးပင္ေတြက ၊ မင္းကို ၾကည့္ျပီး
ငိုေကာင္း ငိုေနလိမ့္မယ္ ။
မီးခလုတ္ေတြ ပတ္ပတ္လည္ စီထားတဲ့
ေသာ့ေပါက္ၾကားက ၊ ၀ံပုေလြတစ္ေကာင္
ဆာေလာင္ေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြနဲ႔
ငါ့ကို ၾကည့္ေနတယ္ ။
မင္းကိုင္ထားတဲ့ ေၾကးနီကြင္းထဲ
ခုန္၀င္ဖို႔ ငါက ၊ ေခြးတစ္ေကာင္ေလာက္ေတာင္
အစြမ္းအစ မရွိဘူး ။
မွန္ထဲက ငါက ၊ အျပင္ေလာက က ငါ့ကို
သနားစရာ သတၱ၀ါတစ္ေကာင္လို
ၾကည့္ေန ။ သူမမႈတ္ထုတ္လိုက္တဲ့
စီးကရက္မီးခိုးေငြ႕ေတြက
သူမ ျဖစ္သြား ။ အပိုင္းအစေတြအျဖစ္
ကြဲအက္ေနတဲ့ ကားလမ္းမေဘးမွာ
ငိုေၾကြးေနတဲ့ ကေလးမတစ္ေယာက္က
သူမ ျဖစ္သြား ။ ငါက က်ားသစ္တစ္ေကာင္ရဲ႕
မ်က္လံုးမ်ိဳးနဲ႔ သူမကို ကင္မရာမွန္ဘီလူးမွတဆင့္
စိမ္းစိမ္းရဲရဲ စိုက္ၾကည့္ေန ။
သဲနဲ႔ ေဆာက္ထားတဲ့ ျမိဳ႕ေတာ္ရဲ႕
၀ိုင္ပုလင္းထဲ ၊ တိမ္ေတြ အသိုက္လုပ္ ေနၾကတယ္ ။
ဒီလိုနဲ႔ ေနေရာ လေရာဟာ ငါတို႔ ကန္ေရျပင္ထက္က
ငါးေတြ ျဖစ္တယ္ နတ္သမီးေရ ။
မ်က္ႏွာဖံုးေတြနဲ႔ ရံထားတဲ့ တံတိုင္းက
ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္အတြက္ လံုျခံဳမႈ ေကာင္းေကာင္း
ေပးႏိုင္မွာပါ ။ Breathing Apparatus မပါပဲနဲ႔ေတာ့
Rome ျမိဳ႕ၾကီး မီးေလာင္ေနတာကို
ျငိမ္းသတ္ဖို႔ မၾကိဳစားနဲ႔ နတ္သမီး ။
မင္းေလွ်ာက္ေနတာ ၀က္၀ံေလးတစ္ေကာင္ရဲ႕
အိမ္ျပန္လမ္း မဟုတ္ဘူး ။ မင္းထင္သေလာက္
ရိုးစင္းေနလိမ့္မယ္ မဟုတ္ဘူး ။
ညာဘက္လက္က ဓားကို ကိုင္ပါ ။
ဘယ္ဘက္လက္က လက္၀ါးကပ္တိုင္ကို ကိုင္ပါ ။
မင္းကို ဘုရားသခင္နဲ႔ မိစာၦနတ္ဆိုးေတြ
တလွည့္စီ ေစာင့္ေရွာက္ပါလိမ့္မယ္ ။
ေခ်ာကလက္ေရာင္ အဘိဓမၼာေတြ ၾကီးစိုးေနတဲ့
ေလာကဓံက ၊ မင္းကို ေကာင္းခ်ီးေပးပါလိမ့္မယ္ ။
ေရေႏြးကရားထဲက ထြက္က်လာမယ့္ မီးလွ်ံေတြ ။
ဇယားကြက္တစ္ခုထဲ ပိတ္မိေနတဲ့ ဘ၀ထဲက
ရုန္းထြက္ဖို႔ ၊ စိုက္ခင္းမွာ ပြင့္ေနတဲ့
မ်က္လံုးေတြကို လ်စ္လ်ဴရႈလိုက္ပါ နတ္သမီး ေရ ။
ကႏူးေလွကေလးရဲ႕ တစ္ဖက္တစ္ခ်က္မွာ
မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ထိုင္ရင္း .... ။
ငါတို႔ ေလွာ္တက္တစ္ေခ်ာင္းစီကိုင္ရင္း .. ။
ေလာကသမုဒၵရာထဲ ေလွာ္ခတ္ၾကမယ္ .. ။ ........... ။
ဆူးခက္မင္း
ျဖာက်ေနတဲ့ လေရာင္ေအာက္မွာ
တစစီ လြင့္ေ၀ေနတဲ့
ငါ့ ေျခလက္ အပိုင္းအစေတြ တစစီ လိုက္ေကာက္ ။
ငါ့ ခႏၶာကိုယ္ အထက္ပိုင္းကို
မလြတ္တမ္း ဖက္တြယ္ ။
ညခိုးျပာျပာေတြ လြင့္လြင့္ တက္လာ ။
ဒီတိုက္ပြဲဟာ ငါတို႔အတြက္
ဘ၀တစ္ခုျဖစ္တယ္ ။
တိမ္ေတြၾကားမွာ စိတၱဇေတြ
ထုတ္လုပ္ေပးမယ့္ စက္ရံုတစ္ခုေလာက္
ေဆာက္ ၾက မယ္ ။
ေတာင္ပံေတြကို ျဖန္႔ထားပါ နတ္သမီးေရ ။
ပင္လယ္ကဗြီးပင္ေတြက ၊ မင္းကို ၾကည့္ျပီး
ငိုေကာင္း ငိုေနလိမ့္မယ္ ။
မီးခလုတ္ေတြ ပတ္ပတ္လည္ စီထားတဲ့
ေသာ့ေပါက္ၾကားက ၊ ၀ံပုေလြတစ္ေကာင္
ဆာေလာင္ေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြနဲ႔
ငါ့ကို ၾကည့္ေနတယ္ ။
မင္းကိုင္ထားတဲ့ ေၾကးနီကြင္းထဲ
ခုန္၀င္ဖို႔ ငါက ၊ ေခြးတစ္ေကာင္ေလာက္ေတာင္
အစြမ္းအစ မရွိဘူး ။
မွန္ထဲက ငါက ၊ အျပင္ေလာက က ငါ့ကို
သနားစရာ သတၱ၀ါတစ္ေကာင္လို
ၾကည့္ေန ။ သူမမႈတ္ထုတ္လိုက္တဲ့
စီးကရက္မီးခိုးေငြ႕ေတြက
သူမ ျဖစ္သြား ။ အပိုင္းအစေတြအျဖစ္
ကြဲအက္ေနတဲ့ ကားလမ္းမေဘးမွာ
ငိုေၾကြးေနတဲ့ ကေလးမတစ္ေယာက္က
သူမ ျဖစ္သြား ။ ငါက က်ားသစ္တစ္ေကာင္ရဲ႕
မ်က္လံုးမ်ိဳးနဲ႔ သူမကို ကင္မရာမွန္ဘီလူးမွတဆင့္
စိမ္းစိမ္းရဲရဲ စိုက္ၾကည့္ေန ။
သဲနဲ႔ ေဆာက္ထားတဲ့ ျမိဳ႕ေတာ္ရဲ႕
၀ိုင္ပုလင္းထဲ ၊ တိမ္ေတြ အသိုက္လုပ္ ေနၾကတယ္ ။
ဒီလိုနဲ႔ ေနေရာ လေရာဟာ ငါတို႔ ကန္ေရျပင္ထက္က
ငါးေတြ ျဖစ္တယ္ နတ္သမီးေရ ။
မ်က္ႏွာဖံုးေတြနဲ႔ ရံထားတဲ့ တံတိုင္းက
ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္အတြက္ လံုျခံဳမႈ ေကာင္းေကာင္း
ေပးႏိုင္မွာပါ ။ Breathing Apparatus မပါပဲနဲ႔ေတာ့
Rome ျမိဳ႕ၾကီး မီးေလာင္ေနတာကို
ျငိမ္းသတ္ဖို႔ မၾကိဳစားနဲ႔ နတ္သမီး ။
မင္းေလွ်ာက္ေနတာ ၀က္၀ံေလးတစ္ေကာင္ရဲ႕
အိမ္ျပန္လမ္း မဟုတ္ဘူး ။ မင္းထင္သေလာက္
ရိုးစင္းေနလိမ့္မယ္ မဟုတ္ဘူး ။
ညာဘက္လက္က ဓားကို ကိုင္ပါ ။
ဘယ္ဘက္လက္က လက္၀ါးကပ္တိုင္ကို ကိုင္ပါ ။
မင္းကို ဘုရားသခင္နဲ႔ မိစာၦနတ္ဆိုးေတြ
တလွည့္စီ ေစာင့္ေရွာက္ပါလိမ့္မယ္ ။
ေခ်ာကလက္ေရာင္ အဘိဓမၼာေတြ ၾကီးစိုးေနတဲ့
ေလာကဓံက ၊ မင္းကို ေကာင္းခ်ီးေပးပါလိမ့္မယ္ ။
ေရေႏြးကရားထဲက ထြက္က်လာမယ့္ မီးလွ်ံေတြ ။
ဇယားကြက္တစ္ခုထဲ ပိတ္မိေနတဲ့ ဘ၀ထဲက
ရုန္းထြက္ဖို႔ ၊ စိုက္ခင္းမွာ ပြင့္ေနတဲ့
မ်က္လံုးေတြကို လ်စ္လ်ဴရႈလိုက္ပါ နတ္သမီး ေရ ။
ကႏူးေလွကေလးရဲ႕ တစ္ဖက္တစ္ခ်က္မွာ
မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ထိုင္ရင္း .... ။
ငါတို႔ ေလွာ္တက္တစ္ေခ်ာင္းစီကိုင္ရ
ေလာကသမုဒၵရာထဲ ေလွာ္ခတ္ၾကမယ္ .. ။ ........... ။
ဆူးခက္မင္း
ေလာကဧည့္သည္
ငါက ငါ့ေျခေထာက္ငါ အျမစ္ခ်ထားတဲ့
သစ္ပင္တစ္ပင္ျဖစ္တယ္ ၊ ပင္စည္ေက်ာရိုးမရဲ႕
အလယ္တည့္တည့္မွာ လက္၀ါးကပ္တိုင္ တစ္ေခ်ာင္း
“ထင္း” ေန ေအာင္ စိုက္ ထူ လို႔ ။
ငါ့ကိုယ္ငါ ျပန္ရွာ မေတြ႕ေတာ့ဘူး ။
ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မႈေတြနဲ႔ အသားက်ေနတဲ့
ျမိဳ႕ပ်က္ထဲမွာ ၾကယ္အျပတ္ေတြ လိုက္ဖမ္း ။
ငါ ေကာင္းကင္ကို ခိုးတာ မဟုတ္ဘူး ။
တေယာတစ္လက္နဲ႔ တိမ္ေတြကို မိုးေပးဖို႔
ၾကိဳးစားခဲ့တာ ျဖစ္တယ္ ။
အေပါက္ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲကေန
ကမာၻၾကီး ဘာေတြ ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာ
ခိုး ခိုး ၾကည့္ရတာ ။
မေပ်ာ္ဘူးကြာ ၊ မေပ်ာ္ဘူး ။
အဲသည့္ ကမာၻၾကီးထဲ ၀င္ေရာက္ကခုန္ခြင့္ ျပဳပါ ။
ရာသီၾကိဳ ယဥ္ေက်းမႈေတြ မရွိတဲ့
အလယ္အလတ္တန္းစား ငရဲဘံုမွာ
ဆလိုက္မီး ခပ္မွိန္မွိန္ေတြ ၾကားမွာ
ေပါင္သားေဖြးေဖြးေတြ ၾကားမွာ
စိမ္းေရႊေရႊ အနံ႔ေတြ ၾကားမွာ
အယ္လ္ကိုေဟာေတြကို အစာအိမ္ထဲ ထည့္လြယ္ထားတဲ့
မေကာင္းမႈ ဒုစရိုက္ေတြကို လည္ပင္းက ေလာ့ကက္သီးေလးထဲ
အျမတ္တႏိုး ထည့္ဆြဲထားၾကတဲ့
အဲသည့္ အလယ္အလတ္တန္းစား ငရဲဘံုမွာ
ကပြဲလက္မွတ္ မပါတဲ့ ငါ့ကို
၀ င္ ေ ရာ က္ က ခု န္ ခြ င့္ ျပဳ ပါ ။
အျပံဳးတုေတြ ၊ မာယာလတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေတြ
လင္စိတ္သားစိတ္ ျပင္းထန္ေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြ
လင္ယူသားေမြးကိစၥကို လြယ္လင့္တကူ
လူၾကားသူၾကား ေဆြးေႏြးေနတဲ့ သတၱ၀ါတခ်ိဳ႕
လမိုင္းကို မကပ္ပါဘူးကြာ ။
လိင္ကိစၥကို လာရာလမ္းအတိုင္းျပန္သယ္သြားဖို႔ထက္
လမ္းေဘးမွာ ၊ လူသူမနီး တစ္ေနရာရာမွာ
လူျမင္သူျမင္ အေမွာင္ခန္းထဲမွာ
လြယ္လြယ္ေလးပဲ လႊတ္ခ်လို လႊတ္ခ် ။
လိပ္စာ ေပးထားခဲ့မယ္ဆိုတဲ့ ေလာ္လီမႈေတြ ။
လူဆိုတာ ကိုယ့္အေၾကာင္း ကိုယ္ပဲသိတယ္ ဆိုတဲ့ သီခ်င္း ။
လင္းလင္းထင္းထင္း ျဖစ္သြားေအာင္
လိမၼာဖို႔ လိုတယ္ မိတ္ေဆြ ။
လူသားဆန္ဆန္ ၊ ေလလြင့္လူ လုပ္ေနလိုက္တာ
ေလာက္ေလာက္လားလား ျဖစ္မွာပါ ။
အေမာေျပေသာက္ဖို႔ မာလ္တီနီ တစ္ခြက္ေလာက္ ရမလား ။
ငါ ကခုန္ရတာ ေတာ္ေတာ္ ေမာရွေနလို႔ပါ ။
အေမာေျပ မေျပေတာ့ မသိဘူး ။
အေသြးအသားထဲ လက္က်န္ယဥ္ေက်းမႈေလး စိမ့္၀င္ေနတာ
အဆံုးစြန္ထိ ေျပေလ်ာ့သြားတယ္ ။
ေက်းဇူးျပဳျပီး မီးေတြ ခဏ မွိတ္ထားေပးပါ ။
သမၼာက်မ္းစာထဲက ဆုေတာင္းရြတ္ဆိုသံေတြ ခဏ ပိတ္ထားေပးပါ ။
ငါ့ရင္ဘတ္က လက္၀ါးကပ္တိုင္ကို ဆြဲျဖဳတ္ခြင့္ျပဳပါ ဘုရားသခင္ ။
ငါ့ေျခေထာက္မွာ ႏြယ္တက္ေနတဲ့ အရွိတရားေတြကို
မသိက်ိဳးကၽြံျပဳေနပါရေစ ။
ငါက ငါ့ေျခေထာက္ငါ အျမစ္ခ်ထားတဲ့ သစ္ပင္တစ္ပင္ျဖစ္တယ္ ။
ဆူးခက္မင္း
သစ္ပင္တစ္ပင္ျဖစ္တယ္ ၊ ပင္စည္ေက်ာရိုးမရဲ႕
အလယ္တည့္တည့္မွာ လက္၀ါးကပ္တိုင္ တစ္ေခ်ာင္း
“ထင္း” ေန ေအာင္ စိုက္ ထူ လို႔ ။
ငါ့ကိုယ္ငါ ျပန္ရွာ မေတြ႕ေတာ့ဘူး ။
ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မႈေတြနဲ႔ အသားက်ေနတဲ့
ျမိဳ႕ပ်က္ထဲမွာ ၾကယ္အျပတ္ေတြ လိုက္ဖမ္း ။
ငါ ေကာင္းကင္ကို ခိုးတာ မဟုတ္ဘူး ။
တေယာတစ္လက္နဲ႔ တိမ္ေတြကို မိုးေပးဖို႔
ၾကိဳးစားခဲ့တာ ျဖစ္တယ္ ။
အေပါက္ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲကေန
ကမာၻၾကီး ဘာေတြ ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာ
ခိုး ခိုး ၾကည့္ရတာ ။
မေပ်ာ္ဘူးကြာ ၊ မေပ်ာ္ဘူး ။
အဲသည့္ ကမာၻၾကီးထဲ ၀င္ေရာက္ကခုန္ခြင့္ ျပဳပါ ။
ရာသီၾကိဳ ယဥ္ေက်းမႈေတြ မရွိတဲ့
အလယ္အလတ္တန္းစား ငရဲဘံုမွာ
ဆလိုက္မီး ခပ္မွိန္မွိန္ေတြ ၾကားမွာ
ေပါင္သားေဖြးေဖြးေတြ ၾကားမွာ
စိမ္းေရႊေရႊ အနံ႔ေတြ ၾကားမွာ
အယ္လ္ကိုေဟာေတြကို အစာအိမ္ထဲ ထည့္လြယ္ထားတဲ့
မေကာင္းမႈ ဒုစရိုက္ေတြကို လည္ပင္းက ေလာ့ကက္သီးေလးထဲ
အျမတ္တႏိုး ထည့္ဆြဲထားၾကတဲ့
အဲသည့္ အလယ္အလတ္တန္းစား ငရဲဘံုမွာ
ကပြဲလက္မွတ္ မပါတဲ့ ငါ့ကို
၀ င္ ေ ရာ က္ က ခု န္ ခြ င့္ ျပဳ ပါ ။
အျပံဳးတုေတြ ၊ မာယာလတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေတြ
လင္စိတ္သားစိတ္ ျပင္းထန္ေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြ
လင္ယူသားေမြးကိစၥကို လြယ္လင့္တကူ
လူၾကားသူၾကား ေဆြးေႏြးေနတဲ့ သတၱ၀ါတခ်ိဳ႕
လမိုင္းကို မကပ္ပါဘူးကြာ ။
လိင္ကိစၥကို လာရာလမ္းအတိုင္းျပန္သယ္သြား
လမ္းေဘးမွာ ၊ လူသူမနီး တစ္ေနရာရာမွာ
လူျမင္သူျမင္ အေမွာင္ခန္းထဲမွာ
လြယ္လြယ္ေလးပဲ လႊတ္ခ်လို လႊတ္ခ် ။
လိပ္စာ ေပးထားခဲ့မယ္ဆိုတဲ့ ေလာ္လီမႈေတြ ။
လူဆိုတာ ကိုယ့္အေၾကာင္း ကိုယ္ပဲသိတယ္ ဆိုတဲ့ သီခ်င္း ။
လင္းလင္းထင္းထင္း ျဖစ္သြားေအာင္
လိမၼာဖို႔ လိုတယ္ မိတ္ေဆြ ။
လူသားဆန္ဆန္ ၊ ေလလြင့္လူ လုပ္ေနလိုက္တာ
ေလာက္ေလာက္လားလား ျဖစ္မွာပါ ။
အေမာေျပေသာက္ဖို႔ မာလ္တီနီ တစ္ခြက္ေလာက္ ရမလား ။
ငါ ကခုန္ရတာ ေတာ္ေတာ္ ေမာရွေနလို႔ပါ ။
အေမာေျပ မေျပေတာ့ မသိဘူး ။
အေသြးအသားထဲ လက္က်န္ယဥ္ေက်းမႈေလး စိမ့္၀င္ေနတာ
အဆံုးစြန္ထိ ေျပေလ်ာ့သြားတယ္ ။
ေက်းဇူးျပဳျပီး မီးေတြ ခဏ မွိတ္ထားေပးပါ ။
သမၼာက်မ္းစာထဲက ဆုေတာင္းရြတ္ဆိုသံေတြ ခဏ ပိတ္ထားေပးပါ ။
ငါ့ရင္ဘတ္က လက္၀ါးကပ္တိုင္ကို ဆြဲျဖဳတ္ခြင့္ျပဳပါ ဘုရားသခင္ ။
ငါ့ေျခေထာက္မွာ ႏြယ္တက္ေနတဲ့ အရွိတရားေတြကို
မသိက်ိဳးကၽြံျပဳေနပါရေစ ။
ငါက ငါ့ေျခေထာက္ငါ အျမစ္ခ်ထားတဲ့ သစ္ပင္တစ္ပင္ျဖစ္တယ္ ။
ဆူးခက္မင္း
Saturday, July 3, 2010
ပူစပ္ပူေလာင္ အက္ေဆး
အပူခ်ိန္တိုးေနတဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြ ၊ ထာ၀ရ လြတ္ေျမာက္ရာ ၊ အပူခ်ိန္တိုးေနတဲ့
ညေနခင္း ။ ေစ်းၾကီးေပး၀ယ္ထားရတဲ့ ၊ ငန္းတစ္ေကာင္ ။ အဆံုးသတ္ ေသျခင္းတရား ။
တရားေသာ ေသျခင္း ။ ဓာတ္ေလွကားအစြန္းမွာ ၊ ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္ထိုးပါ ။ လွ်ပ္စစ္မီး
အေၾကာင္း ေ၀ဖန္/အတင္းေျပာ ျခင္း မျပဳရ ။ မ်က္လံုးမွာ ျမင္ေနရတယ္ ။ အမွားေတြ ။
အမွားေတြ ။ ျမင္ေနရတဲ့ အမွားေတြ ။ ကုန္ခမ္းေနတဲ့ အားအင္ေတြက ပဲ့တင္သံကို အလို
မတူပဲ ကားတင္ေျပးသြား ။ လိေမၼာ္ေရာင္ ၊ လိမၼာသေယာင္ေယာင္ ။ ခ်ဲ႕ကားေျပာဆိုျခင္း
သည္းခံပါ ။ ေျခမတစ္ေခ်ာင္း ၊ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ၊ တစ္သွ်ဴးဂလင္းမ်ား ။ အင္ဂ်င္တစ္လံုး
ကဲ့သို႔ ပံုမွန္လည္ပတ္ ။ တံဆိပ္ေခါင္းကပ္မထားေသာ ပစ္စာ ။ ရသလား ၊ ရမိသလား ။
မိမိရရ ရမိသလား ။ မိမိရရ ၊ တျခားသူ ရရ ။ အီလက္ထရြန္းနစ္ လူမ်ိဳး ၊ လိမ္ညာမႈ ။
ၾကားလား ၊ မၾကားတၾကားလား ။ တန္ဂိုအက “က” တတ္လား ။ ၀က္သစ္ခ်ပင္
ေအာက္ကို ၾကြပါ ။ အလင္း မပြင့္တပြင့္/မလြတ္တလြတ္ ။ ေခါင္းစဥ္ ၊ ေသခ်ာ
စဥ္းစားျပီး ေပးမယ္ ။ နားဆြဲ (သို႔) နားလက္စြပ္ (သို႔) နားဖုန္းျမည္သံ ။
ၾကာကူလီတစ္ပိုင္း ေယာကၤ်ားရိုင္း ၊ ဒါမွမဟုတ္ မ်က္ခံုးေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ၀ံပုေလြ ။
လူငယ္ဘ၀မွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ပ်ံသန္းပါ ။ ( အမွားနည္းနည္း ေတြ႕ခဲ့မယ္ ၊
ေတြ႕ေကာင္း ေတြ႕ခဲ့မယ္ ) ။ ေစ့စပ္ေၾကာင္းလမ္းျခင္းဆိုင္ရာ တံခါးေပါက္ ။
အ၀ါေရာင္ ေရာင္၀ါတန္းမ်ား ။ တိုး/ထိုး ထြက္ေန ။ အသက္အရြယ္အလိုက္
ကန္႔လန္႔ျဖတ္ စီထားပါ ။ ေကာင္းျပီ ။ ေနရာကေရာ ၊ ေနစရာကေရာ ။
အနည္းငယ္ စူထြက္ေနတဲ့ ရင္သားေပၚမွာလား ။ အနည္းငယ္ ေကြး၀င္ေနတဲ့
ေထာင့္ျဖတ္မ်ဥ္းေပၚမွာလား ။ အခု ခင္ဗ်ား သက္သက္သာသာ လွဲေနလိုက္ပါ ။
သက္သက္သာသာ ငိုေၾကြးေနလိုက္ပါ ။ ေနေရာင္ျခည္စြမ္းအင္ ၊ နိုက္ထရိုဂ်င္ ဓာတ္ေငြ႕ ၊
လယ္ေစာင့္တဲ ။ အကြာအေ၀းကို အေရးေပၚ တိုင္းတာဖို႔ ။ ဒီႏွစ္ထဲမွာ မေန႔ကဆိုတဲ့ေကာင္ေတြ
မ်က္ႏွာေပါက္ ဆိုးလာတယ္ ။ မ်က္ႏွာ ေပါက္/စို လာတယ္ ။ အနီေရာင္ ေဆးလြန္မႈ ။ အေပါက္ေတြ
စိုလာတယ္ ။ ႏွစ္လိုဖြယ္ရာ က်ဥ္းက်ဥ္းက်ဳတ္က်ဳတ္ က်ဳပ္ ျပင္ဆင္ထားတဲ့ စားေသာက္ဖြယ္ရာ
တစ္ခုခု လိုမလား ။ ေကာက္ရိုးမီး ၊ ေသနတ္ ခပ္ေသးေသးတစ္လက္နဲ႔ ၊ မ်က္လံုးႏွစ္လံုးၾကား
အျပင္ဘက္ကို တည့္တည့္ခ်ိန္ ။ ေနမြန္းတည့္ခ်ိန္ ၊ ညဥ့္ဦးတည့္ခ်ိန္ ၊ ထိုႏွစ္ခ်ိန္၏ ၾကား
အျပင္ဘက္မွ တည့္တည့္ခ်ိန္ ။ အခ်ိန္သံုးပါး ငိုေၾကြးပါ ။ ျႏဴထရြန္တစ္လံုးကို ဓာတ္ျပယ္ေစျခင္း
ျဖင့္ ၊ ျႏဴကလီယာျဒပ္ေပါင္း မျဖစ္ရန္ ။ စီးပြားေရးဆိုင္ရာ သာမိုမီတာ အခ်က္အလက္ ။
ရြက္ေလွနဲ႔ တိုက္ရမယ္ ။ ဘိန္းျဖဴ ၊ ၀င္ခြင့္ ၊ မွတ္စု ၊ လြယ္လြယ္ကူကူ ။ အပူခ်ိန္တိုးေနတဲ့ အက္ေဆး ။
ဆူးခက္မင္း
ညေနခင္း ။ ေစ်းၾကီးေပး၀ယ္ထားရတဲ့ ၊ ငန္းတစ္ေကာင္ ။ အဆံုးသတ္ ေသျခင္းတရား ။
တရားေသာ ေသျခင္း ။ ဓာတ္ေလွကားအစြန္းမွာ ၊ ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္ထိုးပါ ။ လွ်ပ္စစ္မီး
အေၾကာင္း ေ၀ဖန္/အတင္းေျပာ ျခင္း မျပဳရ ။ မ်က္လံုးမွာ ျမင္ေနရတယ္ ။ အမွားေတြ ။
အမွားေတြ ။ ျမင္ေနရတဲ့ အမွားေတြ ။ ကုန္ခမ္းေနတဲ့ အားအင္ေတြက ပဲ့တင္သံကို အလို
မတူပဲ ကားတင္ေျပးသြား ။ လိေမၼာ္ေရာင္ ၊ လိမၼာသေယာင္ေယာင္ ။ ခ်ဲ႕ကားေျပာဆိုျခင္း
သည္းခံပါ ။ ေျခမတစ္ေခ်ာင္း ၊ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ၊ တစ္သွ်ဴးဂလင္းမ်ား ။ အင္ဂ်င္တစ္လံုး
ကဲ့သို႔ ပံုမွန္လည္ပတ္ ။ တံဆိပ္ေခါင္းကပ္မထားေသာ ပစ္စာ ။ ရသလား ၊ ရမိသလား ။
မိမိရရ ရမိသလား ။ မိမိရရ ၊ တျခားသူ ရရ ။ အီလက္ထရြန္းနစ္ လူမ်ိဳး ၊ လိမ္ညာမႈ ။
ၾကားလား ၊ မၾကားတၾကားလား ။ တန္ဂိုအက “က” တတ္လား ။ ၀က္သစ္ခ်ပင္
ေအာက္ကို ၾကြပါ ။ အလင္း မပြင့္တပြင့္/မလြတ္တလြတ္ ။ ေခါင္းစဥ္ ၊ ေသခ်ာ
စဥ္းစားျပီး ေပးမယ္ ။ နားဆြဲ (သို႔) နားလက္စြပ္ (သို႔) နားဖုန္းျမည္သံ ။
ၾကာကူလီတစ္ပိုင္း ေယာကၤ်ားရိုင္း ၊ ဒါမွမဟုတ္ မ်က္ခံုးေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ၀ံပုေလြ ။
လူငယ္ဘ၀မွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ပ်ံသန္းပါ ။ ( အမွားနည္းနည္း ေတြ႕ခဲ့မယ္ ၊
ေတြ႕ေကာင္း ေတြ႕ခဲ့မယ္ ) ။ ေစ့စပ္ေၾကာင္းလမ္းျခင္းဆိုင
အ၀ါေရာင္ ေရာင္၀ါတန္းမ်ား ။ တိုး/ထိုး ထြက္ေန ။ အသက္အရြယ္အလိုက္
ကန္႔လန္႔ျဖတ္ စီထားပါ ။ ေကာင္းျပီ ။ ေနရာကေရာ ၊ ေနစရာကေရာ ။
အနည္းငယ္ စူထြက္ေနတဲ့ ရင္သားေပၚမွာလား ။ အနည္းငယ္ ေကြး၀င္ေနတဲ့
ေထာင့္ျဖတ္မ်ဥ္းေပၚမွာလား ။ အခု ခင္ဗ်ား သက္သက္သာသာ လွဲေနလိုက္ပါ ။
သက္သက္သာသာ ငိုေၾကြးေနလိုက္ပါ ။ ေနေရာင္ျခည္စြမ္းအင္ ၊ နိုက္ထရိုဂ်င္ ဓာတ္ေငြ႕ ၊
လယ္ေစာင့္တဲ ။ အကြာအေ၀းကို အေရးေပၚ တိုင္းတာဖို႔ ။ ဒီႏွစ္ထဲမွာ မေန႔ကဆိုတဲ့ေကာင္ေတြ
မ်က္ႏွာေပါက္ ဆိုးလာတယ္ ။ မ်က္ႏွာ ေပါက္/စို လာတယ္ ။ အနီေရာင္ ေဆးလြန္မႈ ။ အေပါက္ေတြ
စိုလာတယ္ ။ ႏွစ္လိုဖြယ္ရာ က်ဥ္းက်ဥ္းက်ဳတ္က်ဳတ္ က်ဳပ္ ျပင္ဆင္ထားတဲ့ စားေသာက္ဖြယ္ရာ
တစ္ခုခု လိုမလား ။ ေကာက္ရိုးမီး ၊ ေသနတ္ ခပ္ေသးေသးတစ္လက္နဲ႔ ၊ မ်က္လံုးႏွစ္လံုးၾကား
အျပင္ဘက္ကို တည့္တည့္ခ်ိန္ ။ ေနမြန္းတည့္ခ်ိန္ ၊ ညဥ့္ဦးတည့္ခ်ိန္ ၊ ထိုႏွစ္ခ်ိန္၏ ၾကား
အျပင္ဘက္မွ တည့္တည့္ခ်ိန္ ။ အခ်ိန္သံုးပါး ငိုေၾကြးပါ ။ ျႏဴထရြန္တစ္လံုးကို ဓာတ္ျပယ္ေစျခင္း
ျဖင့္ ၊ ျႏဴကလီယာျဒပ္ေပါင္း မျဖစ္ရန္ ။ စီးပြားေရးဆိုင္ရာ သာမိုမီတာ အခ်က္အလက္ ။
ရြက္ေလွနဲ႔ တိုက္ရမယ္ ။ ဘိန္းျဖဴ ၊ ၀င္ခြင့္ ၊ မွတ္စု ၊ လြယ္လြယ္ကူကူ ။ အပူခ်ိန္တိုးေနတဲ့ အက္ေဆး ။
ဆူးခက္မင္း
Monday, June 14, 2010
ကိုက္လမ္း
ကိုက္လမ္း
ခါးထဲက တစ္ဆစ္ဆစ္ ကိုက္တယ္ ။
ခါတိုင္းက ထစ္တစ္တစ္ ကိုက္သလိုမ်ိဳး ။
ခါးထဲက တစ္ဆစ္ဆစ္ ကိုက္တယ္ ။
ဒီလုပ္ငန္း လုပ္ရတာ ကိုက္တယ္ ။
ေခြးက လူကို ကိုက္တယ္ ။
သူမက ကိုယ့္ႏႈတ္ခမ္းကို ကိုက္တယ္ ။
ၾကမ္းပိုးက ၾကမ္းကိုေရာ လူကိုပါကိုက္တယ္ ။
အိပ္မက္က ကိုယ့္ဦးေႏွာက္ကို ကိုက္တယ္ ။
ေကာ္ဖီခြက္က ႏႈတ္ခမ္းကို ကိုက္တယ္ ။
ဓားက စဥ္းတီတံုးကို ကိုက္တယ္ ။
ငါးက ငါးမွ်ားခ်ိတ္ကို ကိုက္တယ္ ။
ျခင္က ကၽြန္ေတာ့္ကို ကိုက္တယ္ ။
( လူကို ကိုက္တဲ့ျခင္က အမျဖစ္တယ္ ) ။
ေဘာလံုးက ေျခေထာက္ကို ကိုက္တယ္ ။
အိပ္ယာခင္းက ကၽြန္ေတာ္/တို႔ ကို ကိုက္တယ္ ။
လူက လူကို ကိုက္တယ္ ။
ကမာၻ႕ဖလားပြဲေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ကိုက္တယ္ ။
ေမာင္းေရာင္းတဲ့လူေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ပိုက္ဆံေတြကို ကိုက္တယ္ ။
ရာသီစာေတြက ရာသီဥတုကို ကိုက္တယ္ ။
ကားစပယ္ယာေတြက အေၾကြေတြကို ကိုက္တယ္ ။
ေလယာဥ္ပ်ံ စီးခ်င္ေနတဲ့ သူငယ္တစ္ေယာက္က လိုလီေပါ့ကို ကိုက္တယ္ ။
ေသနတ္ကိုင္ထားတဲ့ လူၾကမ္းက ေဆးေပါ့လိပ္ကို ကိုက္တယ္ ။
အထူးကုေဆးခန္း ေဘလ္စာရြက္က ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းအေဒၚၾကီးရဲ႕ မ်က္လံုးကို ကိုက္တယ္ ။ အင္တာနက္ကြန္ယက္ေတြက အျမင္ၾကည္လင္မႈ ၊ ကိုယ္က်င့္တရား ၊
လူငယ္ပီသမႈ ၊ ညနက္နက္မွာ ၾကားေနက် ဂစ္တာသံေတြကို ကိုက္တယ္ ။
အရက္ခြက္က ငါးပါးသီလကို ကိုက္တယ္ ။
ႏိႈးစက္သံက ကိုယ့္မနက္ခင္းကို ကိုက္တယ္ ။
ဓာတ္ေျမၾသဇာမလိုတဲ့ အျဖဴေရာင္အပင္က ကိုယ့္ျဖဴစင္မႈေတြကို ကိုက္တယ္ ။
သူမဆံပင္ ခပ္တိုတိုက ကိုယ့္ရင္ဘတ္ကို ကိုက္တယ္ ။
ေသျခင္းတရားက အညစ္အေၾကးအားလံုးကို ကိုက္တယ္ ။
မေျပာျပဘူး ဆိုတဲ့စကားက ကိုယ့္အျပံဳးကို ကိုက္တယ္ ။
ျပာျဖစ္သြားတဲ့ပန္းသီးက အာဒမ့္ကို ကိုက္တယ္ ။
က်ဆိမ့္တစ္ခြက္က ဆုေတာင္းသံေတြကို ကိုက္တယ္ ။
ဘယ္သူ႕ကို လြမ္းမွန္းမသိတဲ့ အလြမ္းစာသားက
ကိုယ့္သေဘာထားၾကီးမႈေတြကို ကိုက္တယ္ ။
ရင္ေငြ႕ေ၀းေနတဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္က သူ႕ေမြးေန႔ သူျပန္ကိုက္တယ္ ။
လိုခ်င္တပ္မက္မႈ/လိုအပ္ခ်က္ ေတြက ကိုယ့္ညီရဲ႕ စာရိတၱကို ကိုက္တယ္ ။
ကိုယ့္ညီမ ေက်ာင္းစရိတ္ကို ကိုက္တယ္ ။ ကိုက္တယ္ ကိုက္တယ္ ကိုက္တယ္ ။
ခါတိုင္းက ထစ္တစ္တစ္ ကိုက္သလိုမ်ိဳး ။ ခါးထဲက တစ္ဆစ္ဆစ္ ကိုက္တယ္ ။
ဆူးခက္မင္း
ခါးထဲက တစ္ဆစ္ဆစ္ ကိုက္တယ္ ။
ခါတိုင္းက ထစ္တစ္တစ္ ကိုက္သလိုမ်ိဳး ။
ခါးထဲက တစ္ဆစ္ဆစ္ ကိုက္တယ္ ။
ဒီလုပ္ငန္း လုပ္ရတာ ကိုက္တယ္ ။
ေခြးက လူကို ကိုက္တယ္ ။
သူမက ကိုယ့္ႏႈတ္ခမ္းကို ကိုက္တယ္ ။
ၾကမ္းပိုးက ၾကမ္းကိုေရာ လူကိုပါကိုက္တယ္ ။
အိပ္မက္က ကိုယ့္ဦးေႏွာက္ကို ကိုက္တယ္ ။
ေကာ္ဖီခြက္က ႏႈတ္ခမ္းကို ကိုက္တယ္ ။
ဓားက စဥ္းတီတံုးကို ကိုက္တယ္ ။
ငါးက ငါးမွ်ားခ်ိတ္ကို ကိုက္တယ္ ။
ျခင္က ကၽြန္ေတာ့္ကို ကိုက္တယ္ ။
( လူကို ကိုက္တဲ့ျခင္က အမျဖစ္တယ္ ) ။
ေဘာလံုးက ေျခေထာက္ကို ကိုက္တယ္ ။
အိပ္ယာခင္းက ကၽြန္ေတာ္/တို႔ ကို ကိုက္တယ္ ။
လူက လူကို ကိုက္တယ္ ။
ကမာၻ႕ဖလားပြဲေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ကိုက္တယ္ ။
ေမာင္းေရာင္းတဲ့လူေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ပိုက္ဆံေတြကို ကိုက္တယ္ ။
ရာသီစာေတြက ရာသီဥတုကို ကိုက္တယ္ ။
ကားစပယ္ယာေတြက အေၾကြေတြကို ကိုက္တယ္ ။
ေလယာဥ္ပ်ံ စီးခ်င္ေနတဲ့ သူငယ္တစ္ေယာက္က လိုလီေပါ့ကို ကိုက္တယ္ ။
ေသနတ္ကိုင္ထားတဲ့ လူၾကမ္းက ေဆးေပါ့လိပ္ကို ကိုက္တယ္ ။
အထူးကုေဆးခန္း ေဘလ္စာရြက္က ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းအေဒၚၾကီးရဲ႕ မ်က္လံုးကို ကိုက္တယ္ ။ အင္တာနက္ကြန္ယက္ေတြက အျမင္ၾကည္လင္မႈ ၊ ကိုယ္က်င့္တရား ၊
လူငယ္ပီသမႈ ၊ ညနက္နက္မွာ ၾကားေနက် ဂစ္တာသံေတြကို ကိုက္တယ္ ။
အရက္ခြက္က ငါးပါးသီလကို ကိုက္တယ္ ။
ႏိႈးစက္သံက ကိုယ့္မနက္ခင္းကို ကိုက္တယ္ ။
ဓာတ္ေျမၾသဇာမလိုတဲ့ အျဖဴေရာင္အပင္က ကိုယ့္ျဖဴစင္မႈေတြကို ကိုက္တယ္ ။
သူမဆံပင္ ခပ္တိုတိုက ကိုယ့္ရင္ဘတ္ကို ကိုက္တယ္ ။
ေသျခင္းတရားက အညစ္အေၾကးအားလံုးကို ကိုက္တယ္ ။
မေျပာျပဘူး ဆိုတဲ့စကားက ကိုယ့္အျပံဳးကို ကိုက္တယ္ ။
ျပာျဖစ္သြားတဲ့ပန္းသီးက အာဒမ့္ကို ကိုက္တယ္ ။
က်ဆိမ့္တစ္ခြက္က ဆုေတာင္းသံေတြကို ကိုက္တယ္ ။
ဘယ္သူ႕ကို လြမ္းမွန္းမသိတဲ့ အလြမ္းစာသားက
ကိုယ့္သေဘာထားၾကီးမႈေတြကို ကိုက္တယ္ ။
ရင္ေငြ႕ေ၀းေနတဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္က သူ႕ေမြးေန႔ သူျပန္ကိုက္တယ္ ။
လိုခ်င္တပ္မက္မႈ/လိုအပ္ခ်က္ ေတြက ကိုယ့္ညီရဲ႕ စာရိတၱကို ကိုက္တယ္ ။
ကိုယ့္ညီမ ေက်ာင္းစရိတ္ကို ကိုက္တယ္ ။ ကိုက္တယ္ ကိုက္တယ္ ကိုက္တယ္ ။
ခါတိုင္းက ထစ္တစ္တစ္ ကိုက္သလိုမ်ိဳး ။ ခါးထဲက တစ္ဆစ္ဆစ္ ကိုက္တယ္ ။
ဆူးခက္မင္း
Friday, June 11, 2010
မင္းအတြက္ ေရးတဲ့ ေမြးေန႔ဆုေတာင္း
ေမွာက္ဖို႔ နီးလာျပီ ။
ဏီအဲY ဆိုတဲ့ မင္း
ေသဖို႔ (တစ္ႏွစ္) နီးလာျပီ ။
ခုေရးတာ မင္းအတြက္ ေမြးေန႔ ဆုေတာင္း ။ ။
ဆူးခက္မင္း
Subscribe to:
Posts (Atom)